III SA/Gl 747/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 czerwca 2025 r. nr SKO-L/41.6/96/2025/8946 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Skargą z 16 lipca 2025 r. (data nadania) M.A. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 czerwca 2025 r. nr SKO-L/41.6/96/2025/8946 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej 13 czerwca 2025 r. więc termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie minął 14 lipca 2025 r. Skargę w formie papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego skarżący przesłał 16 lipca 2025 r. Skarga wraz z załącznikami została również przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail 12 lipca 2025 r. W skardze strona skarżąca nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Jest on bowiem zobowiązany ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr z 2024 r. poz. 935 tekst jedn. – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W realiach niniejszej sprawy podkreślić również należy, że warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W niniejszej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1557 ze zm., dalej: u.i.d.p.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Istotne jest przy tym, że powyższe przepisy będą obowiązywać do dnia 30 września 2029 r. Z dniem 1 października 2029 r. nastąpią istotne zmiany dotyczące m.in. możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Drugą możliwością wniesienia skargi jest dokonanie tej czynności w formie tradycyjnej – papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego. W niniejszej sprawie skarżący, inicjując postępowanie sądowe, 12 lipca 2025 r. wniósł skargę do sądu na adres poczty elektronicznej (adres e-mail), z pominięciem skrzynki podawczej na platformie ePUAP. Następnie 16 lipca 2025 r. w formie papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego zatem po upływie terminu do jej wniesienia. W judykaturze przyjmuje się, że takie skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu" (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4856/21). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na wymienioną wyżej definicję elektronicznej skrzynki podawczej organu, zawartą w art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu czy też sądu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie może zostać uznane za skuteczne. Co istotne, skarżący nie wykazał, że wniesienie skargi poprzez kanał komunikacyjny ePUAP było niemożliwe. Skargę natomiast w formie tradycyjnej – papierowej wniósł skargę z uchybieniem terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.