III SA/Gl 752/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2021 r. sprawy ze skargi B.J. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...], Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. (dalej: organ), działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej u.d.i.p.), odmówił przedsiębiorcy B. J. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą ,,A’’ B. J. z/s w P. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżąca) udostępnienia informacji publicznej przetworzonej zgodnie z wnioskiem z [...] r. w całości, tj. w zakresie dotyczącym: 1. Wykazu beneficjentów projektów EPS z perspektywy finansowej [...], którzy nie rozpoczęli realizacji projektu w ciągu 3 miesięcy od ustalonej we wniosku początkowej daty okresu realizacji projektu lub realizowali go w sposób niezgodny z niniejszą umową, z którymi WUP K. nie rozwiązał umowy o dofinansowanie; 2. Wykazu beneficjentów projektów EPS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP w K. zawarł umowy o dofinansowanie projektów i wyraził zgodę na przesunięcie okresu realizacji projektu przed podpisaniem umowy lub po jej podpisaniu zawierającego nazwę beneficjenta, nazwę projektu i numer działania EPS, termin realizacji projektu wskazane we wniosku o dofinansowanie, termin wyrażenia zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu, nowy termin realizacji projektu, powód przesunięcia terminu; 3. Skanów pism Beneficjentów w sprawie przesunięcia terminów realizacji projektu do WUP K. oraz pism WUP K. z zawiadomieniem/informacją o wyrażeniu zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do Beneficjentów.. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] r., na elektroniczną skrzynkę podawczą organu wpłynęły dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej złożone przez stronę, która domagała się udostępnienia w trybie dostępu do informacji publicznej następujących informacji: W pierwszym wniosku zarejestrowanym pod nr [...]: 1.Wykazu beneficjentów projektów EPS z perspektywy finansowej [...], którzy nie rozpoczęli realizacji projektu w ciągu 3 miesięcy od ustalonej we wniosku początkowej daty okresu realizacji projektu lub realizowali go w sposób niezgodny z niniejszą umową z którymi WUP K. nie rozwiązał umowy o dofinansowanie; 2.Wykazu beneficjentów projektów EPS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP w K. zawarł umowy o dofinansowanie projektów i wyraził zgodę na przesunięcie okresu realizacji projektu przed podpisaniem umowy lub po jej podpisaniu zawierającego nazwę beneficjenta, nazwę projektu i numer działania EPS, termin realizacji projektu wskazane we wniosku o dofinansowanie, termin wyrażenia zgody na przesuniecie terminu realizacji projektu, nowy termin realizacji projektu, powód przesunięcia terminu; 3.Skanów pism beneficjentów w sprawie przesunięcia terminu realizacji projektu do WUP w K. oraz pism WUP z zawiadomieniem/informacją o wyrażeniu zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do beneficjentów na te pisma. W drugim wniosku zarejestrowanym pod nr [...]: 1. Wykazu beneficjentów projektów EFS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP w [...] rozwiązał umowę o dofinansowanie i którzy złożyli wniosek/pismo o przywrócenie projektu do realizacji. Wnioskodawca żądał udostępnienia tych danych w formie tabelarycznej, wg zaproponowanego przez siebie wzoru tabeli; 2. Skanów wniosków/pism o przywrócenie projektu do realizacji beneficjentów projektów , EFS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP w K. rozwiązał umowę o dofinansowanie wraz z odpowiedziami WUP w K. na te pisma. 3. Skanu odpowiedzi WUP w K. na pismo firmy ,,B’’ sp. z o.o. z dnia [...] r., znak [...]. Organ uznał, że oba te wnioski należy rozpoznać łącznie z uwagi podobną tematykę i tożsamość strony. Następnie pismem z [...] r. poinformował skarżącą, że: 1) informacja publiczna w zakresie wykazu beneficjentów projektów EFS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP K. zawarł umowy o dofinansowanie projektów i wyraził zgodę na przesunięcie okresu realizacji projektu przed podpisaniem umowy lub po jej podpisaniu jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 3 pisma z [...] r. i postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie zakończone decyzją administracyjną z [...], nr [...], poprzez umorzenie postępowania w tym zakresie; 2) informacja publiczna w zakresie skanów pism beneficjentów w sprawie przesunięcia realizacji projektu do WUP K. oraz skanów pism WUP K. z zawiadomieniem/informacją o wyrażeniu zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do Beneficjentów jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 4 pisma z [...] r. i postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie zakończone decyzją administracyjną z [...] r., nr [...], poprzez umorzenie postępowania w tym zakresie; 3) informacja publiczna w zakresie wykazu beneficjentów projektów EFS z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP K. rozwiązał umowę o dofinansowanie i którzy złożyli wniosek/pismo o przywrócenie projektu do realizacji wraz ze skanami pism beneficjentów i odpowiedzi WUP K. jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 1 pisma z [...] r. i informacja ta została już wnioskodawcy udostępniona [...] r.; 4) informacja publiczna w zakresie skanu odpowiedzi WUP K. na pismo firmy ,,B’’ sp. z o.o. z [...] r., znak [...], jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 5 (tiret 5) pisma z [...] r. i informacja ta została już wnioskodawcy udostępniona [...] r. Ponadto organ poinformował wnioskodawcę, iż informacje objęte żądaniem punktu 1 wniosku tj. "Wykaz Beneficjentów projektów [...] z perspektywy finansowej [...], którzy nie rozpoczęli realizacji projektu w ciągu 3 miesięcy od ustalonej we wniosku początkowej daty okresu realizacji projektu lub realizowali go w sposób niezgodny z niniejszą umową, z którymi WUP K. nie rozwiązał umowy o dofinansowanie" są informacjami publicznymi przetworzonymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z [...] r. o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym organ wezwał wnioskodawcę w terminie 14 dni do wykazania, że udostępnienie informacji objętych żądaniem zawartym w punkcie 1 wniosku z [...] r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie. Pismem z [...] r. wnioskodawca zaprzeczył, jakoby wnioskowane przez niego informacje stanowiły informację publiczną przetworzoną. Wskazał także, że udostępnienie informacji przetworzonej uzasadnione jest szczególnie istotnym interesem publicznym. Wnioskodawca wskazał, że uzyskane informacje posłużą uniwersalnemu dobru powszechnemu, gdyż nie istnieją przepisy prawa regulujące kwestię przedłużenia przez Instytucje Zarządzające i Instytucje Pośredniczące terminu realizacji projektów. Wnioskodawca podał, że zawarł umowy o dofinansowanie projektów z wojewódzkimi urzędami pracy w innych województwach i w przypadku WUP w K. nie zna praktyk stosowanych przy wyrażeniu zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu. W ocenie wnioskodawcy każdy z wojewódzkich urzędów pracy stosuje różne praktyki. Wnioskodawca wskazał też na przypadki podejmowania różnych decyzji w stosunku do różnych projektów tego samego beneficjanta. W ocenie wnioskodawcy analiza praktyk stosowanych przez WUP w K. pomoże w ustanowieniu jednolitych procedur w tym zakresie. Przyczyni się to do usunięcia sytuacji podejmowania różniących się decyzji przez WUP w K. i przyczyni się do równego traktowania beneficjentów. Ponadto wnioskodawca przedstawił swoją opinię, na temat treści wzorów umów o dofinansowanie projektu zawieranych w ramach różnych programów operacyjnych, szczególnie w zakresie możliwości przesunięcia terminu realizacji oraz możliwości rozwiązania umowy o dofinansowanie. Decyzją z [...] r. organ umorzył postępowanie w sprawie informacji dotyczących "Wykazu Beneficjentów projektów [...] z perspektywy finansowej [...], którzy nie rozpoczęli realizacji projektu w ciągu 3 miesięcy od ustalonej we wniosku początkowej daty okresu realizacji projektu lub realizowali go w sposób niezgodny z niniejszą umową, z którymi WUP K. nie rozwiązał umowy o dofinansowanie". W ocenie organu żądana informacja była informacją przetworzoną, a strona skarżąca nie wykazała, że udostępnienie informacji publicznej przetworzonej było szczególnie istotne ze względu na interes publiczny. Decyzja ta na skutek skargi wnioskodawczyni była przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , wyrokiem z 26 maja 2020 r, sygn. akt III SA/Gl 120/20 uchylił ww. decyzję organu. Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p: "Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku." W myśl natomiast art. 14 ust. 2 u.d.i.p: "Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się." W ocenie Sądu, żadna z tych okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła, zatem brak było przesłanek do umorzenia postępowania w sprawie. Nadto rozstrzygnięcie decyzji nastąpiło tylko w zakresie informacji dotyczących "Wykazu Beneficjentów projektów [...] z perspektywy finansowej [...], którzy nie rozpoczęli realizacji projektu w ciągu 3 miesięcy od ustalonej we wniosku początkowej daty okresu realizacji projektu lub realizowali go w sposób niezgodny z niniejszą umową, z którymi WUP K. nie rozwiązał umowy o dofinansowanie". Sąd przypomniał, że przedmiotem obu wniosków było udzielenie informacji w zakresie 6 pytań, przy czym, że w odniesieniu do: 1) informacji publicznej w zakresie wykazu beneficjentów projektów [...] z perspektywy finansowej [...], z którymi WUP K. zawarł umowy o dofinansowanie projektów i wyraził zgodę na przesunięcie okresu realizacji projektu przed podpisaniem umowy lub po jej podpisaniu jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 3 pisma z [...] r. i postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie zakończone decyzją administracyjną z [...] nr [...], poprzez umorzenie postępowania w tym zakresie; 2) informacji publicznej w zakresie skanów pism beneficjentów w sprawie przesunięcia realizacji projektu do WUP K. oraz skanów pism WUP K. z zawiadomieniem/informacją o wyrażeniu zgody na przesunięcie terminu realizacji projektu do Beneficjentów jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 4 pisma z [...] r. i postępowanie w tym zakresie zostało prawomocnie zakończone decyzją administracyjną z [...] r. nr [...], poprzez umorzenie postępowania w tym zakresie. Wnioskowane przez stronę informacje nie zostały przekazane, gdyż postępowanie w tym zakresie zainicjowane poprzednio składanymi przez niego wnioskami zostało umorzone. W tej sytuacji brak jest podstaw, do uznania, że organ udzielił żądanej informacji publicznej objętej wnioskami [...] r. Tym samym doszło do naruszenia art. 2 u.d.i.p, który stanowi, że każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Wobec powyższego zaskarżona decyzja powinna swym rozstrzygnięciem dotyczyć także wskazanych wyżej informacji publicznych. Za prawidłowe Sąd uznał poinformowanie skarżącej pismem z [...] r., że informacja publiczna w zakresie skanu odpowiedzi WUP K. na pismo firmy ,,B’’ sp. z o.o. z [...] r. znak [...] jest tożsama z informacją publiczną o jakiej udostępnienie wnioskodawca zwrócił się w punkcie 5 (tiret 5) pisma z [...] r. i informacja ta została już wnioskodawcy udostępniona [...] r. Podsumowując, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może się ostać, gdyż po pierwsze zawiera nieprawidłowo sformułowane rozstrzygnięcie. Po drugie nie rozstrzyga o całości wniosków. Po trzecie uzasadnienie tej decyzji nie spełnia w sposób oczywisty wymogów stawianych przez art. 107 § 1 k.p.a., który określa podstawowe części składowe, jakie powinna decyzja zawierać. Do tych części ustawodawca zalicza między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zatem stanowi integralną cześć decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest sprzeczne z rozstrzygnięciem, gdyż wskazuje na przesłanki stanowiące o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej w tym postępowaniu decyzji organ wskazał, ze wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. zarejestrowany pod numerem [...] w całości dotyczy informacji publicznej, która już została wnioskodawcy przez organ udostępniona w dniu [...]r., a zatem wnioskodawca jest w posiadaniu tych informacji. Organ wskazał, że jest związany w niniejszej sprawie, poglądem prawnym wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt III SA/GI 120/20, że w sytuacji gdy wnioskującemu udzielono już żądaną informację publiczną organ może odmówić ponownego udzielenia takiej samej informacji informując o tym wnioskodawcę stosownym pismem. Wobec powyższego pismem z [...] r., organ poinformował skarżącą, że odmawia ponownego udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] r., nr [...], co nie wymagało wydania decyzji administracyjnej. Dalej stwierdził, że konieczność wydania niniejszej decyzji dotyczy wyłącznie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] r. zarejestrowanego pod numerem [...], który w całości dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Organ wskazał, że nie dysponuje gotową informacją w tym zakresie nadającą się do udostępnienia. Sporządzenie takich zestawień wymaga szczegółowej analizy wszystkich dokumentacji projektowych, w celu ustalenia, w których z nich dokonano przesunięcia terminu realizacji, wyodrębnienia wnioskowanych pism i dokonania ich analizy pod względem ochrony danych. Czas i nakład pracy konieczny do wykonania tych czynności jest tak znaczny, że wręcz czyni zadośćuczynienie wnioskowi niemożliwym do wykonania, albowiem WUP w K. zawarł ponad 700 umów z różnymi beneficjentami we wnioskowanym okresie. Organ nie posiada żądanej informacji w zakresie i formie nadającej się do udostępnienia, a przygotowanie takiej informacji wymaga podjęcia czynności związanych m. in. z przeanalizowaniem dokumentacji z ubiegłych 6 lat prowadzenia działalności oraz sporządzeniem stosownej informacji w oparciu o dokonane wyliczenia. Zgodnie z wykładnią art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, przesłanką udostępnienia informacji publicznej przetworzonej jest wykazanie, że jest to szczególnie istotne ze względu na interes publiczny. W ocenie organu, wniosek nie jest uzasadniony ze względu na szczególnie istotny interes publiczny, lecz z uwagi na prywatny interes skarżącej, z którą organ rozwiązał umowę o dofinansowanie projektu. Zdaniem organu, przyczyną złożenia przedmiotowego wniosku jest konflikt wynikający z rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu nr [...] i odmową przywrócenia tego projektu do realizacji. Wojewódzki Urząd Pracy w K. jako Instytucja Pośrednicząca będąca stroną umowy o dofinansowanie, która została rozwiązana, jest także podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co jest przez skarżącą wykorzystywane. Realizacja prawa do informacji publicznej nie może służyć zaspokojeniu indywidualnych potrzeb wnioskodawcy w ramach tego konfliktu. Stosowanie trybu ustawy o dostępie do informacji publicznej dla realizacji takiego celu nie było zamierzeniem ustawodawcy i nie podlega ochronie prawnej, również w postępowaniu sądowoadministracyjnym, (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2777/16; wyrok WSA w Kielcach z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt II SAB/Ke 6/19). Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków. Organ doszedł do przekonania, że strona nie wykazała jakoby udostępnienie informacji publicznej przetworzonej było szczególnie istotne ze względu na interes publiczny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej objętej wnioskiem zarejestrowanym pod nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca zaskarżyła w całości ww. decyzję Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z [...] r. i wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, a ponadto zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętej wnioskiem z [...] r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów u.d.i.p, a w uzasadnieniu skargi podkreśliła, że skoro organ udzielił jej informacji objętej wnioskiem nr [...], to nielogiczna jest odmowa udzielenia informacji objętej wnioskiem nr [...], które mają taki sam charakter. Podniosła, że nie są to informacje przetworzone. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, że żądane informacje są związane z prywatnym interesem skarżącej, a ponadto są to informacje publiczne przetworzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.). Przedmiotem sporu jest odmowa udzielenia skarżącej informacji publicznej określonej we wniosku nr [...], które zdaniem organu mają charakter informacji przetworzonych, a skarżąca nie wykazała, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wręcz przeciwnie realizacja prawa do tych informacji ma służyć jej indywidualnym potrzebom w ramach konfliktu z organem wynikającego z rozwiązaniem umowy o dofinansowanie projektu. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przy tym wskazać, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W tym przypadku wiążące są wskazania zawarte w wyroku tut. Sądu z 26 maja 2020 r., sygn. III SA/Gl 120/20. Z uzasadnienia skargi wynika wprost, że skarżąca żąda we wniosku nr [...] udostępnienia informacji publicznych o tym samym charakterze co informacje publiczne objęte wnioskiem nr [...], które otrzymała już od organu i które nie zostały uznane przez WUP w K. za informacje przetworzone. Odnośnie informacji objętych wnioskiem nr [...], które nie stanowią przedmiotu sporu w niniejszym postępowaniu, organ udzielił odpowiedzi w piśmie z [...] r. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p). Poza sporem pozostaje, że żądane przez skarżącą informacje są informacją publiczną, a organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2), dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 u.d.i.p.). Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy zachodziły uzasadnione podstawy do wydania przez podmiot zobowiązany decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która w ocenie organu była informacją przetworzoną, a zdaniem skarżącego była informacją prostą jak również czy skarżący wykazał istnienie interesu publicznego. O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje w formie decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast "informacją przetworzoną" jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968). Wielokrotnie wyjaśniano w wyrokach sądów, że przetworzenie informacji to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych, a także zgromadzenia informacji prostych poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ich ilość konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne do jego prawidłowego funkcjonowania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015r., I OSK 863/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11). Podkreśla się też, że jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA Krakowie z dnia 17 marca 2017 r., II SA/Kr 1612/16, CBOSA; wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. I OSK 202/12, Lex nr 1264654). W niniejszej sprawie, jak wynika z wyjaśnień organu, udostępnienie wnioskowanych informacji wymagałoby nakładu pracy koniecznego dla przygotowania znacznej ilości dokumentów wymagających zanonimizowania, co z kolei będzie się wiązało z działaniami ponadstandardowymi, wymagającymi zaangażowania dodatkowych sił i środków, wykraczającego poza bieżącą realizację zwykłych obowiązków. Organ nie dysponuje w tym przypadku gotową informacją, bowiem we wnioskowanym okresie zawarł ponad 700 umów z różnymi beneficjentami. Udzielenie informacji wymagałoby przeanalizowania dokumentacji z ubiegłych 6 lat. W ocenie Sądu, nie wymaga szczególnego uzasadnienia twierdzenie, że tak znaczna ilość dokumentów przed ich udostępnieniem wymagałaby czasochłonnego opracowania wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy, a tym samym, że zredagowanie informacji, stanowi ciąg działań o charakterze zarówno intelektualnym, jak i technicznym, wymagający czasu, uwagi i zaangażowania zasobów ludzkich i technicznych, w większym zakresie. Nie ma zatem racji skarżąca, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej. Bezzasadny jest w ocenie Sądu zarzut, że skoro organ udzielił informacji objętych wnioskiem skarżącej pod numerem [...], ty tym samym powinien udzielić informacji objętych wnioskiem oznaczonym numerem [...]. Gdyby to były wnioski prawie tożsame jak twierdzi skarżąca, to nie rozdzielałaby ich na dwa odrębne pisma sporządzone w tym samym dniu tj. [...] r. W przedmiotowej sprawie organ stwierdził, że żądana przez skarżącą informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, ponieważ zawiera ona szereg danych z okresu 6 lat wymagających analizy, a dotyczy 700 umów. Organ wskazał, że czas i nakład pracy konieczny do wykonania zestawień, których oczekuje skarżąca z uwzględnieniem wyodrębnienia wnioskowanych pism i ochrony zawartych w nich danych jest tak znaczny, że wręcz czyni zadośćuczynienie wnioskowi niemożliwym do wykonania. Zgodnie z art. 17 ust.1 u.d.i.p., do rozstrzygnięcia wydawanego w tym przedmiocie należy stosować odpowiednio regulację art. 16 u.d.i.p., odsyłającego z kolei w ust. 2 do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie organ przedstawił w uzasadnieniu decyzji swoje stanowisko, konsekwentnie twierdząc, że wnioskowane informacje mają charakter informacji przetworzonych. Należy przy tym mieć na uwadze, że niniejsze postępowanie jest niejako pochodną niekorzystnie zakończonego dla skarżącej postępowania o dofinansowanie projektu, a w szczególności rozwiązania ze skarżącą umowy, do czego organ szeroko odnosi się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zatem byłaby to informacja przetworzona, specjalnie przygotowana dla skarżącej, nie tyle w interesie publicznym, co w prywatnym interesie skarżącej. W świetle powyższego, za prawidłowe należało uznać stanowisko organu, że w analizowanym przypadku informacja objęta wnioskiem nie istnieje w postaci odpowiadającej żądaniu strony, a jej udzielenie musiałoby być poprzedzone dokonaniem jej specjalnego opracowania (wytworzeniem), tak aby informacja mogła przyjąć treść i formę oczekiwaną przez wnioskodawcę i z tego względu wnioskowana informacja wyczerpuje definicję informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przedmiotowej sprawie, organ bezskutecznie wezwał skarżącą do wykazania, że jej żądanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Należy wyjaśnić, że pojęcie "szczególnie istotnego interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym i niezdefiniowanym na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych instytucji publicznych jako prawnej całości. Co do zasady ujawnienie każdej informacji o działaniach podejmowanych przez władzę publiczną leży w kręgu zainteresowania obywatela, czy też szeroko rozumianej opinii publicznej. Jednakże ustawodawca uzależnił udzielenie informacji publicznej przetworzonej od wykazania po stronie żądającego, że uzyskanie przedmiotowej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca kładzie tu szczególny nacisk na kwalifikowaną formą interesu publicznego poprzez sformułowanie "szczególnie istotne". Szczególny interes publiczny powinien być rozumiany w ten sposób, że żądana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla Państwa, instytucji publicznych, czy społeczeństwa działań w szczególności, w zakresie poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przyjmuje się, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. W orzecznictwie podkreśla się, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Zdaniem Sądu, organ zasadnie uznał, że skarżąca nie wykazała, że otrzymanie informacji publicznej przetworzonej, o której mowa we wniosku z dnia [...] r., jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podkreślić należy, że prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej nie może być rozumiane jako nieograniczony instrument do pozyskiwania informacji o funkcjonowaniu organów administracji publicznej po to, aby na ich podstawie każda zainteresowana osoba mogła przygotować dokumentację przeznaczoną do wykorzystania na własny użytek. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji, bowiem prawo do informacji publicznej, nie jest nieograniczone (art. 61 ust. 3 Konstytucji), a tym przypadku wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się w tej sprawie naruszenia przepisów prawa. Zaskarżona decyzja, spełnia wymogi określone w art. 17 w zw. z art. 16 u.d.i.p. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.