III SA/Gl 757/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu postanawia: odrzucić wniosek. Pismem procesowym datowanym z dnia [...] M.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. W wyniku rozpoznania wniosku strony o zwolnienie z kosztów sądowych postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...], a ustawowy 7-dniowy termin upływał w dniu [...] ([...]). W dniu [...] wpłynął do Sądu sprzeciw od w/w postanowienia, nadany w urzędzie pocztowym "T. 1" w dniu [...] co potwierdza stempel pocztowy na kopercie przesyłki. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 14 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił sprzeciw jako wniesiony z uchybieniem ustawowo określonego terminu, a postanowienie to zostało doręczone M.K. w dniu [...]. W dniu [...] do Sądu wpłynęło pismo strony p.n. "zażalenie’ nadane w placówce pocztowej w dniu [...]), które w wyniku wezwania Sądu strona sprecyzowała jako "prośbę o przywrócenie terminu" do złożenia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dziale III rozdział 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) szczegółowo określono warunki, zasady i tryb postępowania w sytuacjach uchybienia terminu oraz określono przesłanki warunkujące dopuszczalność jego przywrócenia. Dlatego też z mocy art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym i przysługuje na nie zażalenie (art. 86 § 1 i 3 ppsa). Podkreślić jednak należy, że w myśl art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym zaś należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że złożony przez stronę skarżąca w dniu [...] wniosek (pierwotnie oznaczony jako "zażalenie’) jest spóźniony, gdyż jego wniesienie winno było nastąpić w chwili składania sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego zgodnie z przepisem w/w art. 87 ppsa. Skoro bowiem sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym "T. 1" w dniu [...] to tym samym należało przyjąć, że ustały przeszkody do dokonania danej czynności (tu: wniesienie sprzeciwu) i złożenia wniosku o przywrócenie terminu dla jej dokonania. Niedochowanie zaś powyższego skutkuje uznaniem przedmiotowego wniosku jako spóźnionego z konsekwencjami wynikającymi z art. 88 ppsa. Natomiast z mocy ostatnio powołanego przepisu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Na zakończenie należy także zaznaczyć, że termin siedmiodniowy do złożenia środka zaskarżenia od orzeczenia referendarza sądowego jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89). Strona skarżąca zaś w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 88 w zw. z art. 87 § 1, 2 i 4 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.