III SA/Gl 77/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia [...] r. skarżący R. K. zwrócił się do tut. Sądu o zwolnienie z kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków). W uzasadnieniu powyższego podał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i dwójką [...] dzieci. Ponieważ jest osobą [...][...] źródłem utrzymania całej rodziny jest wynagrodzenie za pracę jego żony w kwocie [...] zł brutto. Stąd zmuszony jest korzystać z pomocy finansowej swoich rodziców. Tym bardziej, że oboje z żoną nie posiadają żadnego majątku, tj. nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Dodatkowo jako uzupełnienie złożonego wniosku do akt sprawy nadesłano: - oświadczenie z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącego z rejestru osób [...] na okres [...] miesięcy; - zaświadczenie o zarobkach jego żony wynoszących w okresie ostatnich [...] miesięcy [...] zł netto; - zeznania podatkowe PIT-37 za lata [...] i [...], z których wynika, iż skarżący oraz jego żona osiągnęli w tym okresie dochód do opodatkowania w kwocie [...] zł i [...] zł oraz [...] i [...] zł; - odpis z księgi wieczystej nieruchomości położonej przy ul. [...], której właścicielami są rodzice skarżącego; - dokumenty obrazujące wysokość ponoszonych wydatków z tytułu opłat za telefon ([...] zł) oraz podatek rolny i od nieruchomości ([...] zł), w których – jak wynika z oświadczenia z dnia [...] r. – skarżący partycypuje w miarę swoich możliwości. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje - stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy). Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przesłanka zwolnienia R. K. z obowiązku uiszczania opłat sądowych i wydatków została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku. Analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy - przeprowadzona w oparciu o podniesione okoliczności oraz załączone do akt kserokopie dokumentów - prowadzi do wniosku, iż dochody żony skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł netto, która jest jedynym żywicielem [...] rodziny, nie są wystarczające na poniesienie występujących w sprawie kosztów sądowych. Tym bardziej, że R. K. jest [...], która w [...] r. nie osiągnęła żadnych dochodów (vide: zeznanie podatkowe PIT-37), korzystającą z pomocy finansowej swoich rodziców (vide: oświadczenie z dnia [...] r.), a sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest jedyną zawisłą w tut. Sądzie. W świetle powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.