III SA/Gl 77/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. (O.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.K/41.3/690/2025/9088 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 4 sierpnia 2025 r. (data wpływu) P. O. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, dotyczącą skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Gl 206/25. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 28 listopada 2025 r. prawomocnym od dnia 13 grudnia 2025 r. wniosek ten pozostawiony został bez rozpoznania. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z dnia 21 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z dnia 21 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru pesel skarżącego oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi własnoręcznie podpisanych – celem dołączenia do akt oraz doręczenia uczestnikowi postępowania. Zarazem wskazano skarżącemu, że wniesiona skarga stanowi kserokopię. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z wezwaniem do uzupełnienia jej braków formalnych doręczone zostały w dniu 16 lutego 2026 r. (odbiór przesyłki potwierdził dorosły domownik). Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Skarżący nie uzupełnił także braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto, na podstawie art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Podkreślenia wymaga, że zarówno niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, jak również niepodanie numeru pesel, a także brak podpisu strony stanowią braki formalne, które podlegają usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została skutecznie doręczona w dniu 16 lutego 2026 r. W związku z tym termin siedmiodniowy, przewidziany dla uzupełnienia braków formalnych skargi oraz dla uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 23 lutego 2026 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.