III SA/Gl 784/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej) w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek . Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. we W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...]r. znak: [...] wymierzającą Spółce karę pieniężną w kwocie [...] zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazała również, że wykonanie decyzji może doprowadzić do jej niewypłacalności, a w efekcie konieczności zakończenia prowadzenia działalności. Nadmieniła również, że straty związane z wykonaniem skarżonej decyzji dotkną nie tylko bezpośrednio stronę skarżącą, ale także jej licznych pracowników oraz kontrahentów. Zaprzestanie działalności oznaczać będzie bowiem konieczność rozwiązania umów o pracę z wieloma pracownikami, a także zaprzestanie współpracy z podmiotami zewnętrznymi – serwisantami. Ponadto, wykonanie tej decyzji uderzy w podmioty – właścicieli punktów, którzy stracą możliwość zarobkowania poprzez współpracę ze stroną skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowe od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowe należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosowanym twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Wystosowanie jedynie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie zawierającym żadnych dowodów, chociażby w postaci dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansowo-materialną strony skarżącej uniemożliwia merytoryczną ocenę w ramach zasady skargowości. Zauważyć trzeba, iż przepis art. 61 ustawy został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie lub podmiocie wnioskującym o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić należy, że przepis ten ponadto wskazuje na "szkodę" (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Analizując pod tym względem wniosek strony w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać należy, Spółka nie wskazała żadnych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony ani okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przedstawionym materiale dowodowym. Spółka wskazała, że wniosek ten jest uzasadniony poważnymi konsekwencjami w postaci okoliczności stanowiących o jej ewentualnej niewypłacalności, a w efekcie konieczności zakończenia prowadzenia działalności. Ponadto stwierdziła, że straty związane z wykonaniem decyzji spowodują liczne zwolnienia, a współpracownicy – serwisanci stracą pracę. Należy jednak zwrócić uwagę, że Spółka nie przedstawił jakiejkolwiek dokumentacji, która pozwoliłaby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. W orzecznictwie jest zaś jednolity pogląd, że wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). W ocenie Sądu, Spółka nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w tym przepisie oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na koniec należy jeszcze raz podkreślić, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosowanymi dokumentami. Ważne jest aby o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji które występują w sprawie sąd miał wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.