III SA/Gl 797/22

PostanowienieWSA w Gliwicach2022-11-16

Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stanowisko organu dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki współfinansowanej ze środków budżetowych jednostki samorządu terytorialnego, zawarte w zaleceniu pokontrolnym, stanowi akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Stanowisko organu dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki nie jest aktem administracyjnym, będącym wyrazem władczej pozycji organu, regulującym jednostronnie uprawnienia lub obowiązki podmiotu. Stanowi ono jedynie ocenę działalności skarżącego i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na stanowisko Prezydenta Miasta dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w funkcjonowaniu niepublicznego żłobka. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch, , po rozpoznaniu w dniu16 listopada 2022 r.. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na akt Prezydenta Miasta G. w przedmiocie nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki współfinansowanej ze środków budżetowych j.s.t. postanawia: odrzucić skargę. 1 Pismem z dnia 22 września 2022 r. G.J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą G (dalej: skarżący) wniósł skargę na akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa tj. stanowisko dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w niepublicznym Żłobku [...] w G. przy ul. [...]. (doręczone skarżącemu 14 września 2022 r. zalecenie pokontrolne zawarte w protokole kontroli z 14 lipca 2022 r.). Zdaniem skarżącego zaskarżony przez niego akt Prezydenta Miasta G. (dalej: organ) w przedmiocie nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki współfinansowanej ze środków budżetowych jednostki samorządu terytorialnego należy do katalogu czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej zwanej p.p.s.a. Zaskarżonemu aktowi skarżący zarzucił naruszenie prawa procesowego i materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1.art.67 i 68 k.p.a. poprzez sformułowanie stanowisk z uwzględnieniem stanu faktycznego nie stwierdzonego w protokołach; 2.art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 poprzez stwierdzenie, iż nie dostosowano liczby opiekunek do liczby dzieci objętych opieką, podczas gdy z treści przepisu wynika, iż jeden opiekun może sprawować opiekę w żłobku – nad maksymalnie ośmiorgiem dzieci. W dacie przeprowadzania kontroli w żłobku przebywało 42 dzieci, zaś opiekę nad nimi sprawowało 6 osób z uprawnieniami opiekuna oraz 2 pomoce opiekuna (pkt 1 wskazanych przez organ nieprawidłowości); 3.art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 poprzez brak wskazania standardów dotyczących sprawowanej opieki jakich żłobek nie spełnia. Organ w treści zaleceń wymieniał jedynie nieprawidłowości, jednakże nie wskazał standardów obowiązujących w tym zakresie w żłobkach nie określił, które ze standardów zostały naruszone (pkt 2-6 wskazanych przez organ nieprawidłowości). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu w całości, a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł m.in., że zaskarżył już do WSA zalecenia pokontrolne i złożył zastrzeżenia w trybie art. 57 ust 2 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Natomiast zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie podtrzymany przez organ w zaskarżonym stanowisku dotyczącym stwierdzenia nieprawidłowości w niepublicznym Żłobku [...] w G. (...) ustalony stan faktyczny zawarty w protokołach nie jest zgodny z rzeczywistością. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w zakresie będącym przedmiotem skargi (tj. stanowisku dotyczącym stwierdzenia nieprawidłowości), ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna z tego powodu, że przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z dyspozycją art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przedmiotem wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy administracyjne jest kontrola działalności administracji publicznej, dokonywana pod względem zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Innymi słowy, przedmiotem tym są konflikty w sferze stosunków administracyjno-prawnych sensu largo, tj. spory co do zgodności z prawem działania administracji publicznej w sferze, w jakiej organ administracji został upoważniony do kształtowania uprawnień i obowiązków (osoby fizycznej, osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej) niepowiązanych z nim ani więzami zależności organizacyjnej ani podległości służbowej. Jedną ze stron tych stosunków jest organ administracji publicznej, drugą zaś podmiot, którego sytuacja prawna na mocy norm prawa obowiązującego została powiązana z sytuacją prawną organu w ten sposób, że organ może w sposób władczy i jednostronny konkretyzować jego prawa i obowiązki. Kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, co oznacza, że są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie, i to dopiero po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Wynika on przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych oraz postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowo-administracyjnego (J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz 2004, s. 14-16). Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a. Tymi władczymi formami są: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest stanowisko organu dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w niepublicznym Żłobku [...] w G. Zdaniem Sądu ww. stanowisko organu dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości nie jest aktem administracyjnym, będącym wyrazem władczej pozycji organu administracyjnego, regulującego w sposób jednostronny uprawnienia lub obowiązki podmiotu, do którego jest skierowany. Stanowi natomiast ocenę działalności skarżącego w kontrolowanym zakresie jego działalności i nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło