III SA/Gl 807/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na działanie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T. w przedmiocie działalności Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. W.L. wniósł skargę na działalność Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T.. W treści skargi skarżący opisuje działania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oraz wyraża swoje niezadowolenie z jego działalności. Skarżący wnioskuje o anulowanie decyzji Zarządu z [...] r., anulowanie paragrafu 2 w Uchwale z [...] oraz odwołanie Zarządu. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że Zarządca wspólnoty nie jest organem administracji publicznej. Członkowi wspólnoty przysługują określone uprawnienia, Skarżący jak dotychczas nie skorzystał z drogi cywilnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustalenie niedopuszczalności drogi sądowej jest podstawą odrzucenia skargi. Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwanej dalej: "O.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto z art. 3 § 3 p.p.s.a., wynika generalna zasada co do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sprawa objęta skargą W. L. dotyczy kontroli działalności Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w tym wydawanych przez ten Zarząd aktów, a także odwołania Zarządu Wspólnoty. Kwestie funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2015, poz. 1892). Stosownie do art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, określa ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. W zakresie nieuregulowanym ustawą, do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (ust. 2). Przepisy powołanej ustawy stanowią uszczegółowienie instytucji współwłasności, która należy do zagadnień z zakresu prawa cywilnego (art. 195 - 221 Kodeksu cywilnego). Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana (art. 6 ustawy o własności lokali). Właściciele lokali podejmują uchwały m.in. w przypadku zmiany ustalonego sposobu zarządu nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 2a ustawy) czy wyrażenia zgody na dokonanie przez zarząd wspólnoty czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną (art. 22 ust. 2 ustawy). Sąd wskazuje, że wspólnota mieszkaniowa nie jest organem administracji publicznej, nie należy do kręgu podmiotów rozumianych jako organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego, które z mocy prawa lub z mocy porozumień są powołane do załatwiania sprawy administracyjnej. Decyzje związane z zarządzaniem wspólnotą mieszkaniową są podejmowane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać powinny sądy powszechne. Jak już wskazano na wstępie, z treści skargi wynika, że skarżący oczekuje od Sądu kontroli działalności Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T. w tym wydawanych przez ten Zarząd aktów, a także odwołania Zarządu Wspólnoty. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy wywołanej skargą W.L.. W tym stanie sprawy, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak na wstępie.