III SA/Gl 811/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2025 r. nr SKO.K/41.3/786/2025/9903/ŁZ w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 28 lipca 2025 r. J. S.(dalej zwana "skarżący") złożył do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2025 r. nr SKO.K/41.3/786/2025/9903/ŁZ utrzymujące w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z 2 kwietnia 2025 r. nr [...] w sprawie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B1, B, C1, C prawa jazdy. Zastępca Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem z dnia 5 września 2025 r. wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone 14 października 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.", każde pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu powoduje, że nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., stanowi o tym, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przepisy te w sposób jednoznaczny przewidują obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Z powyższych przepisów wynika, że niewskazanie przy składaniu skargi własnego numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Ponadto z art. 73 p.p.s.a. wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wysłano na adres skarżącego podany w skardze. Podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, w związku z czym przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 14 października 2025 r. (wtorek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 21 października 2025 r. (wtorek). Pomimo upływu terminu, skarżący do dnia wydania powyższego postanowienia nie podał własnego numeru PESEL, a także nie uiścił wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.