III SA/Gl 813/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-08-02
Skład orzekający: Jolanta Skowronek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu może zostać rozpoznany, jeśli strona nie uzupełniła wezwania organu o dodatkowe informacje i dokumenty, powołując się na wyjazd wakacyjny?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia wezwania organu o niezbędne informacje i dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej, powołując się na wyjazd wakacyjny jako przyczynę niemożności wykonania wezwania. Brak wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy skutkuje odmową jego przyznania.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Organ wezwał stronę do uzupełnienia informacji dotyczących jej sytuacji finansowej, dochodów i wydatków, jednak strona nie wykonała wezwania, wnioskując o przedłużenie terminu z powodu wyjazdu wakacyjnego. Organ uznał, że podane informacje są niewystarczające do oceny sytuacji finansowej i odmówił przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (kary porządkowej) w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego z urzędu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia [...] r. nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł, skarżący domagał się zwolnienia z obowiązku jego ponoszenia. Żądanie to rozszerzył następnie na druku urzędowego formularza, gdzie jako zakres wniosku podał zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego z urzędu. W jego motywach wyjaśnił, że w chwili obecnej nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów. Jedynym jego składnikiem majątku jest mieszkanie o pow. ok. [...] m2, gdzie wspólnie z małoletnim synem i córką prowadzą gospodarstwo domowe.
Ponieważ powyższe dane okazały się niewystarczające do oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy, pismem z dnia [...] r. wezwano do ich uzupełnienia – w terminie siedmiu dni - przez:
- przedłożenie zaświadczenia wydanego przez właściwy urząd skarbowy potwierdzającego, iż w 2012 r. skarżący nie osiągał żadnych dochodów, a nadto, że nie były za niego odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych;
- podanie orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów bieżącego utrzymania obejmujących czynsz, opłaty za tzw. media, zakup leków itp., których wielkość należało ponadto udokumentować stosownymi dowodami wpłaty, fakturami VAT lub paragonami, natomiast w przypadku posiadania zaległości w płatnościach należało przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające tenże fakt;
- wskazanie skąd pochodzą środki na bieżące utrzymanie (w przypadku zaciągniętych na ten cel pożyczek należało nadesłać kopie stosownych umów, a w przypadku, gdyby źródłem tych środków była pomoc finansowa osób trzecich, należało przedłożyć oświadczenia tych osób, potwierdzające tenże fakt oraz wskazujące miesięczną wysokość udzielanej pomocy);
- nadesłanie zaświadczenia wystawionego przez właściwy powiatowy urząd pracy o ile skarżący figuruje w rejestrze osób bezrobotnych z prawem lub bez prawa do zasiłku;
- oświadczenie, czy skarżący korzysta z pomocy społecznej, jeżeli tak należało nadesłać stosowne dokumenty wydane w tym przedmiocie;
- przedłożenie aktualnego zaświadczenia właściwej jednostki samorządu terytorialnego wymieniającego wszystkie osoby zameldowane pod adresem podanym jako miejsce zamieszkania wnioskodawcy.
Pismem z [...] r. skarżący wystąpił o "wydłużenie terminu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy do dnia 1 września 2013 r. ze względu na wyjazd wakacyjny z dziećmi".
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 258 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Zgodnie natomiast z art. 84 ustawy p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu.
Należy w tym miejscu zauważyć, że kryterium ważności mające uzasadniać przedłużenie terminu oznacza przyczynę, która w konkretnej sytuacji związanej zarówno z tokiem sprawy jak i okolicznościami zewnętrznymi utrudnia lub uniemożliwia dokonanie określonej czynności w wyznaczonym terminie.
W ocenie rozpoznającego wniosek planowany wyjazd wakacyjny z dziećmi, na który powołuje się skarżący, przesłanki tej nie wyczerpuje. Dlatego też uznać należało, że przedłużenie do 1 września 2013 r. terminu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględnione. Tym bardziej, że nie podjęto nawet próby częściowego wykonania wezwania i nadesłania choćby tych dokumentów źródłowych, które były w posiadaniu wnioskodawcy. Sytuacja ta skutkuje – zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu – rozpoznanie wniosku wyłącznie w oparciu o informacje zawarte w treści urzędowego formularza, które uznane zostały za niewystarczające do oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych strony skarżącej.
Stosownie bowiem do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – obejmującym w myśl art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a. zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego z urzędu – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 322/08, LEX nr 479084).
Analogiczne rozwiązanie przewidziano w odniesieniu do uregulowanego w art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawa pomocy w zakresie częściowym, które także może być przyznane dopiero wtedy, gdy wnioskodawca wykaże przesłanki pozwalające to uczynić, wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., tj. że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Jeżeli zatem strona nie wywiąże się w sposób należyty z ciążących na niej powinności przejawiających się przede wszystkim w wyczerpującym podawaniu informacji na temat jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz w dostarczaniu wszelkich dokumentów źródłowych pozwalających na jednoznaczną weryfikację składanego oświadczenia, przyznanie prawa pomocy nie może wchodzić w rachubę i to tak w zakresie całkowitym jak i częściowym. Brak jest bowiem jakichkolwiek możliwości poszukiwania z urzędu faktów przemawiających na korzyść ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Tym bardziej, że z treści art. 255 ustawy p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że odpowiednich informacji czy też dokumentów musi dostarczyć sam skarżący. Dlatego też jego bierność w tym zakresie musi być postrzegana jako nienależyte wykazanie przewidzianych w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a. przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06 oraz z dnia 24 marca 2005 r., sygn. akt OZ 128/05 niepubl.).
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący uchylił się od wykonania wezwania z dnia [...] r., zasłaniając się wyjazdem wakacyjnym z dziećmi, weryfikacja złożonego przez niego oświadczenia nie była możliwa. Dotyczy to nie tylko ponoszonych w związku z koniecznym utrzymaniem wydatków, których wysokość nie została w żaden sposób podana, lecz również źródeł dochodu, z których te są pokrywane, a do których w chwili obecnej należy również zaliczyć wyjazd wakacyjny. Jego zorganizowanie z pewnością wymagało poniesienia dodatkowych nakładów finansowych, a przecież tych według złożonego oświadczenia skarżący nie posiadał. Okoliczność ta nie pozwala uwzględnić wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wykluczona jest możliwość jego merytorycznego rozpoznania, a uzasadnione jest pozostawienie go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05, LEX nr 164157). Tym bardziej, że przedstawione w treści urzędowego formularza dane nie pozwoliły na wolną od wątpliwości ocenę złożonego wniosku. Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3, art. 84 oraz art. 245 § 1, § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło