III SA/Gl 814/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 października 2005 r., w sprawie o sygn. akt: III SA/Gl 455/04 w przedmiocie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej towaru (skarga o wznowienie postępowania) w kwestii wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: zasądzić od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz pełnomocnika z urzędu radcy prawnego M. F. kwotę [...] ([...] złotych i [...] groszy) zł tytułem udzielonej, a nie opłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia [...] tutejszy Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, wniesioną przez R. P. Skarżący złożył wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu R. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] wyznaczył na pełnomocnika radcę prawnego M. F. W dniu [...] pełnomocnik ten złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu. Jednocześnie w piśmie tym pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie mu kosztów udzielonej, a nie opłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe i koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie radcy prawnego za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze. zm.). W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. W tej kategorii spraw, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna wynosi [...] zł. Jednocześnie, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – opłata za udzieloną, a nie opłaconą pomoc prawną wynosi [...] % stawki minimalnej. W niniejszej sprawie, radcy prawnemu należy się więc kwota stanowiąca [...] % ze stawki minimalnej wynoszącej [...] zł, a więc: [...] zł. Z kolei stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata zasądzona radcy prawnemu powinna być podwyższona dodatkowo podatkiem od towarów i usług, który wynosi [...] %. (w tym przypadku kwota [...] zł). W tym stanie rzeczy Sąd postanowił określić koszty udzielonej, a nie opłaconej pomocy prawnej z urzędu w wysokości [...] zł. Kwota ta obejmuje stawkę podstawową wynoszącą [...] zł oraz stawkę [...] % podatku od towarów i usług od tej kwoty .