III SA/Gl 816/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne – uchybienie terminu do wniesienia odwołania (skarga o wznowienie postępowania) w zakresie wniosku przywrócenie terminu postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Dnia 23 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne – uchybienie terminu do wniesienia odwołania (skarga o wznowienie postępowania). Pismem z dnia [...] 2009 r. strona skarżąca została wezwana, na adres podany do doręczeń, do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego pokwitowania odbioru pismo zostało odebrane przez skarżącego osobiście w dniu [...] 2009 r. W tym stanie rzeczy termin do uzupełnienia skargi upłynął [...] ([...]) 2009 r. W związku z powyższym Sąd postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone 13 maja 2010 r. dlatego postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 stwierdzono prawomocność orzeczenia z dniem 15 czerwca 2010 r. Dnia 30 lipca 2010 r. skarżący wniósł do sądu pismo z dnia [...] 2010 r. zatytułowane "Ponowny wniosek w tej sprawie" zawierające "wniosek o przywrócenie terminu do wznowienia sprawy o sygn. akt SA/Gl 195/05". Z treści wniosku z dnia 29 lipca 2010 r. wynika, że skarżący domaga się przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - przewiduje, że "jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 P.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu" (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeśli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego oraz jeżeli czynność strony była dokonana w terminie - B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 222; H. Krysiak - Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s.338. Z cytowanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie treść wniosku o przywrócenie terminu nie wskazuje, żeby przyczyna uniemożliwiająca dochowanie terminu trwała również po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Przed doręczeniem tego orzeczenia skarżący mógł nie wiedzieć o nie dochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych. Dlatego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg wraz z doręczeniem skarżącemu postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r. Skarżący w swoim wniosku podał, że o przyczynie odrzucenia skargi (nie uzupełnienie braków formalnych w terminie) dowiedział się w momencie przekazania mu przez pełnomocnika postanowienia Sądu w tym przedmiocie, co nastąpiło w dniu 25 maja 2010 r. Od tego dnia rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który upłynął w dniu 1 czerwca 2010 r. Tymczasem wniosek taki skarżący złożył dopiero w dniu 30 lipca 2010 r. (data nadania), co oznacza, że w sposób oczywisty przekroczył ustawowy termin (podobnie NSA sygn. I FZ 130/08; LEX nr 480291). Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jest to przepis przewidujący dla sądu obligatoryjne następstwo uchybienia terminowi, a zatem nie pozwalający na uzależnienie orzeczenia sądu od innych przesłanek. Stąd też powołane przez Skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu przesłanki nie mogą być uwzględnione W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku sporządzenie uzasadnienia od wyroku na mocy art. 88 P.p.s.a.