III SA/Gl 816/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii: wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję z [...] r. nr [...] zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że wykonanie tejże decyzji może wywołać nieodwracalne skutki dla jego mocodawcy. W tym zakresie podniósł, że prowadzone egzekucja wpłynęły na bieżące możliwości finansowe przedsiębiorstwa skarżącego, nie ma on możliwości rozwoju w branży z powodu braku środków finansowych, utracił większość klientów. Dalsza egzekucja spowoduje większy przestój w działalności gospodarczej, co z kolei negatywnie odbije się na sytuacji finansowej rodziny wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym stosownie do art. 61 § 5 ustawy postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to zatem, że aby można było zastosować wspomniany przepis zaskarżony akt musi podlegać wykonaniu, nadto winny zachodzić okoliczności wskazane w art. 61 § 3 ustawy, przy czym to na stronie skarżącej spoczywa ciężar ich wykazania. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt sprawy niniejszej podnieść przyjdzie, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zwrócić uwagę, że przyczyną złożenia wniosku było potencjalne zagrożenie płynności prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wiadomo Sądowi z dokumentów nadesłanych w toku postępowania wpadkowego przedmiocie prawa pomocy, skarżący od [...] r. nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Oznacza to tym samym, że okoliczności podniesione we wniosku są w chwili obecnej nieaktualne. Natomiast obecna sytuacja majątkowa skarżącego praktycznie uniemożliwia jakąkolwiek egzekucję z jego majtku, przez co nie może dojść ani do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody ani do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że instytucja ochrony tymczasowej wspomniana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma na celu ochronę przed zdarzeniami przyszłymi a nie cofnięcie tych okoliczności, które już nastąpiły. Dlatego też w oparciu o wspominane wyżej przepisy Sąd postanowił jak w sentencji.