III SA/Gl 819/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o dokonanie sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku z 17 września 2013 r. p o s t a n a w i a odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z 17 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych Pismem z [...] r. pełnomocnik skarżącej A.J., wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyżej wskazanego wyroku. We wniosku szczegółowo wymieniono kwestionowane fragmenty. Intencją wnioskodawczyni było m. in. doprecyzowanie zawartych w uzasadnieniu pojęć takich jak "przekazał działki rolne", "przekazania do użytkowania", czy też "prawo do ich uprawy i osiągania związanych z tym dochodów, jak również uzyskiwania dopłat". Ponadto pełnomocnik skarżącej chciał zamiany słowa "niewątpliwie" na inne określenie sugerujące "domniemanie" Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej odtąd P.p.s.a.) Sąd może z urzędu w trybie postanowienia sprostować niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Z treści art. 159 P.p.s.a. wynika pośrednio możliwość sprostowania orzeczenia na wniosek strony. Złożony w sprawie wniosek uznać należy za niezasadny, albowiem wnioskodawczyni nie wskazała w treści uzasadnienia wyroku żadnych niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych ani też innych oczywistych omyłek. Jej intencją jest, albo doprecyzowanie użytych w uzasadnieniu zwrotów, albo też zmiana użytego określenia w sposób zmieniający sens wywodu. Należy zwrócić uwagę, że instytucja sprostowania wskazana w art. 156 § 1 P.p.s.a. ma na celu wyłącznie korektę błędów o charakterze pisarskim, rachunkowym bądź też redakcyjnym bez wpływu na treść i rozumienie orzeczenia. Dlatego też Sad postanowił jak w sentencji.