III SA/Gl 820/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] r. (data stempla pocztowego) skarżąca B. Z. przesłała do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym kwoty należnego z tytułu importu podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powołanej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie zaskarżono, zaś termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże z mocy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie wyżej powołanej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 tej ustawy. Powyższa regulacja, dotycząca skutków prawnych wniesienia skargi bezpośrednio do sądu z pominięciem trybu wskazanego w art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Skarga B. Z. wniesiona bowiem została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] r., a więc po upływie dwuletniego terminu, wynikającego z art. 98 Przepisów wprowadzających (...). W tej sytuacji jako termin wniesienia skargi przyjmuje się datę nadania przez Sąd przesyłki, zawierającej skargę, do organu, którego działanie zaskarżono (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 427/09, Wspólnota 2009/44/31 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707). Ponieważ okoliczność ta w rozpoznawanej sprawie nastąpiła pismem z dnia [...] r., a zaskarżona decyzja jak wynika z akt administracyjnych sprawy została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu [...] r., to tym samym termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Upłynął on bowiem bezskutecznie w dniu [...] r. (tj. w poniedziałek dzień roboczy, jako że [...] r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Tymczasem strona nadała skargę za pośrednictwem urzędu poczty w dniu [...] r., a więc również po upływie wskazanego terminu. Wobec powyższego przyjąć należało, iż skarga B. Z. jako spóźniona nie mogła otrzymać dalszego biegu. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (vide: art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.). Dlatego też działając na podstawie cytowanych wyżej przepisów, postanowiono orzec jak w sentencji.