III SA/Gl 837/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 15 października 2025 r. sprawy ze skargi T. T., W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 4 lipca 2025 r., nr SKO.GN/41.8/134/2025/7595 w przedmiocie: kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę W. T. Pismem z 4 sierpnia 2025 r. T. T. i W. T. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 4 lipca 2025 r. nr SKO.GN/41.8/134/2025/7595, którą utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z 4 kwietnia 2025 r. nr [...] orzekającą o wymierzeniu T. T. kary pieniężnej za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, pasa drogowego drogi publicznej ulicy [...] (droga wojewódzka) w dniach: 27 lutego 2025 r. oraz 3 i 6 marca 2025 r. przez umieszczenie jednostronnej reklamy – banera. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku złożonego przez T. T. i W. T. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z 4 kwietnia 2025 r. [...] i została skierowana do T. T. Decyzja została przesłana na adres T. T. i doręczona została dorosłemu domownikowi 9 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W stosunku do W. T. skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - zwanej dalej: "p.p.s.a."). Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza badanie dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmiot ma legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie tego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga złożona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy, należy stwierdzić, że niniejsza sprawa sądowa dotyczy decyzji wydanej w wyniku wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z 4 kwietnia 2025 r. [...]. Zaskarżona decyzja została skierowana do skarżącego i doręczoną dorosłemu domownikowi. Jeżeli zaskarżona decyzja nie została skierowana do W. T., a jedynie do T. T. a, to nie można mówić o związku między sferą jej indywidualnych praw i obowiązków, a wspomnianą decyzją. Zaskarżony akt w żaden sposób nie kształtuje bowiem jej praw i obowiązków, a dotyczy wyłącznie interesu prawnego T. T. W związku z powyższym, W. T. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. W konsekwencji uznać należało, że W. T. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę W. T.