III SA/Gl 842/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Dnia 25 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego [...] litrów oleju smarowego dokonanego [...] r. W jej treści zarzuciła organom celnym naruszenie: - art. 1, art. 2 ust. 1 i 4 oraz art. 20 ust. 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.Urz.UE.L 2003, Nr 283, str. 51; dalej jako Dyrektywa Energetyczna) poprzez błędne przyjęcie, iż do olejów smarowych oznaczonych kodem CN 2710 19 81 nabytych wewnątrzwspólnotowo po 1 maja 2004 r. wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ze zm.); - art. 2, art. 26 oraz art. 90 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą z dnia 25 marca 1957 r. (N 1957, Nr 1, str. 2, obecnie Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) poprzez zastosowanie przepisów krajowego porządku prawnego sprzecznych z prawem wspólnotowym; - art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE. L 1992, Nr 76, str. 1 ze zm. – dalej jako Dyrektywa horyzontalna), poprzez objęcie olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania podatkiem akcyzowym zwiększającym formalności związane z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi; - art. 139 § 3 oraz art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez nieuzasadniony brak załatwienia sprawy w ustawowym terminie naruszając tym samym zasadę szybkości postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało zawiesić. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I GSK 1017/10 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), przedstawił bowiem do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu wyłaniające się na tle rozpoznawanej przez niego sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w zw. z poz. 4 załącznika nr 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. UE. L 92.76.1)?" Ponieważ w niniejszej sprawie zarzuty zgłoszone przez pełnomocnika strony skarżącej dotyczyły m.in. naruszenia art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej przez regulacje krajowego prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych przeznaczonych na inne cele niż paliwowe, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie tej kwestii prawnej ma istotne znaczenie dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w niniejszej sprawie. Wobec powyższego stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe. Zgodnie bowiem z tym przepisem w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.