III SA/Gl 851/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2026 r. sprawy ze skargi A. sp. z o. o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 czerwca 2025 r., nr SKO.OŚ/41.9/460/2025/8458/RN w przedmiocie interpretacji przepisów dotyczących obowiązków przedsiębiorców 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 22 kwietnia 2025 r., nr [...]; 2. zasądza od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 14 lutego 2025 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: strona; skarżąca; Spółka; Wnioskodawca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zwróciła się do Marszałka Województwa Śląskiego (dalej: organ I instancji; Marszałek) o wydanie interpretacji na podstawie art. 34 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.). W uzasadnieniu Spółka wskazała, że prowadzi działalność polegającą na produkcji i sprzedaży artykułów dekoracyjnych i okolicznościowych, ozdób świątecznych oraz balonów, a także dystrybucji licencjonowanych produktów dla dzieci. W ramach swojej działalności strona pozyskuje produkty od polskich i zagranicznych kontrahentów, sprzedając je bezpośrednio do podmiotów będących przedsiębiorcami, do sieci handlowych i supermarketów oraz do dystrybutorów zagranicznych, sprzedających te produkty w krajach Unii Europejskiej. Jako stan faktyczny nr 1 (Wariant I) Spółka wskazała, że kupuje balony od polskiego producenta (dalej jako: "Producent") w następujących wariantach: (A) w opakowaniach jednostkowych po 50 lub 100 sztuk - foliowych woreczkach, w przypadku balonów jednokolorowych; (B) w tzw. luzie - w opakowaniach zbiorczych - kartonach, w których znajdują się duże liczby balonów, liczone w kilogramach. W przypadku balonów posiadających nadruk, są one następnie konfekcjonowane (przekładane do opakowań jednostkowych przez stronę). Balony nie posiadają nadrukowanego własnego oznaczenia rozumianego jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170, dalej jako: "PWP"), lub nazwy lub grafiki która mogłaby być skojarzona ze stroną lub wskazywałaby na nią. Tego typu grafiki/ oznaczenia nie znajdują się także na opakowaniach jednostkowych. Balony są jednokolorowe - jednolite, albo posiadają nadruk opracowany przez grafików strony, taki jak postać, wzór graficzny etc. (zgodnie z załączoną dokumentacją zdjęciową), jednak są to symbole niepowiązane ze stroną, w szczególności niestanowiące znaku towarowego strony, o którym mowa w art. 120 PWP. Nadruki wykonuje Producent, według wzorów przekazanych przez Wnioskodawcę. Jako stan faktyczny nr 2 (Wariant II) Spółka wskazała, że kupuje balony od Producenta w tzw. luzie, a zatem znajdujące się w opakowaniach zbiorczych - kartonach, w których znajdują się duże liczby Balonów, liczone w kilogramach. Balony te są następnie konfekcjonowane (przepakowywane) przez stronę do opakowań jednostkowych, w których znajdują się następujące liczby Balonów - 6, 8, 10, 12, 20, 25 sztuk. Opakowania jednostkowe, w których znajdują się balony, są oznaczane w następujący sposób: opakowanie jednostkowe zawiera znak towarowy w rozumieniu art. 120 PWP. Jako stan faktyczny nr 3 (Wariant III) Spółka wskazała, że kupuje balony od Producenta polskiego w tzw. luzie, a zatem znajdujące się w opakowaniach zbiorczych - kartonach, w których znajdują się duże liczby balonów, liczone w kilogramach. Balony te są następnie konfekcjonowane (przepakowywane) do opakowań jednostkowych, w których znajduje się liczba sztuk balonów ustalona z kontrahentami (zazwyczaj kilkadziesiąt). Opakowanie jednostkowe zawiera szatę graficzną sieci handlowej oraz nazwę marki własnej sieci handlowych zamawiającej balony (dalej jako: "Sieć handlowa"). Do wniosku załączono dokumentację zdjęciową obrazującą typowe realizacje zawierające oznaczenie: (A) sieci handlowej "P", stanowiące znak towarowy w rozumieniu art. 120 PWP; (B) "A" marki własnej sieci handlowej "E". Oznaczenie opakowań jednostkowych, w które zapakowane są balony - szata graficzna, logotypy oraz oznaczenia sieci handlowej jest realizowane przez stronę, każdorazowo na zlecenie Sieci handlowej i przez tę sieć (kontrahenta) akceptowane przed dostarczeniem sieci handlowej. Jako stan faktyczny nr 4 (Wariant IV) Spółka wskazała, że nabywa balony od producenta posiadającego siedzibę w innym państwie członkowskim UE, a zatem dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego. Balony od Producenta polskiego w tzw. luzie, a zatem znajdujące się w opakowaniach zbiorczych - kartonach, w których znajdują się duże liczby balonów, liczone w kilogramach. Balony te są następnie konfekcjonowane (przepakowywane) do opakowań jednostkowych, w których znajduje się liczba sztuk balonów ustalona z kontrahentami (zazwyczaj kilkadziesiąt). Następnie, analogicznie jak w III Wariancie sprzedaży, opakowania jednostkowe zawierają szatę graficzną Sieci handlowej oraz nazwę marki własnej Sieci handlowych zamawiającej balony. Co istotne, oznaczenie opakowań jednostkowych, w które zapakowane są balony - szata graficzna, logotypy oraz oznaczenia Sieci handlowej jest realizowane przez stronę, każdorazowo na zlecenie Sieci handlowej i przez tę sieć (kontrahenta) akceptowane przed dostarczeniem sieci handlowej. Odnosząc się do ww. stanu faktycznego, Spółka wskazała na następujące pytania: 1. Czy w świetle art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, w opisanym I Wariancie sprzedaży, każdorazowo Wnioskodawca zostanie uznany za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony) pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP, lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których to Produktów wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP? 2. Czy w świetle art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, w opisanym II Wariancie sprzedaży, każdorazowo Wnioskodawca zostanie uznany za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony) pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy, o któiĄ/m mowa w art. 120 PWP, lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których to Produktów wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP? 3. Czy w świetle art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, w opisanym III Wariancie sprzedaży, każdorazowo Wnioskodawca zostanie uznany za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony) pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP, lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których to Produktów wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP? 4. Czy w świetle art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, w opisanym IV Wariancie sprzedaży, każdorazowo Wnioskodawca zostanie uznany za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony) pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP, lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których to Produktów wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP? W ww. zakresie Spółka przedstawiła również swoje stanowisko. Mianowicie: 1. W opisanym I Wariancie sprzedaży, za przedsiębiorcę, wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), każdorazowo powinien zostać uznany Producent, jako przedsiębiorca, który po raz pierwszy dostarcza na terenie kraju Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), zgodnie z art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP. Poywższe ywnika z okoliczności, że Balony nie są wprowadzane do obrotu pod własnym oznaczeniem Wnioskodawcy, rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwa Wnioskodawcy, jako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów. 2. W opisanym II Wariancie sprzedaży, za przedsiębiorcę, wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), każdorazowo powinien zostać uznany Wnioskodawca, jako przedsiębiorca, który po raz pierwszy dostarcza na terenie kraju Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), zgodnie z art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11 b ust. 1 pkt 1 UOP. Powyższe wynika z okoliczności, że Balony sa wprowadzane do obrotu pod własnym oznaczeniem Wnioskodawcy, rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwa Wnioskodawcy, jako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów. 3. W opisanym III Wariancie sprzedaży, za przedsiębiorcę, wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcją II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), każdorazowo powinna zostać uznana Sieć handlowa (kontrahent Wnioskodawcy), jako przedsiębiorca, który po raz pierwszy dostarcza na terenie kraju Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), zgodnie z art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11 b ust. 1 pkt 1 UOP. Powyższe \wynika z okoliczności, że Balony nie są wprowadzane do obrotu pod własnym oznaczeniem Wnioskodawcy, rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwą Wnioskodawcy, jako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów, są za to wprowadzane pod własnym oznaczeniem handlowej, lako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów. 4. W opisanym IV Wariancie sprzedaży, za przedsiębiorcę, wprowadzającego do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), każdorazowo powinna zostać uznana Sieć handlowa (kontrahent Wnioskodawcy), jako przedsiębiorca wprowadzający do obrotu Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wskazane w Załączniku nr 9 do UOP sekcja II pkt 2 oraz w Załączniku nr 10 do UOP pkt 7 (Balony), zgodnie z art. 2 pkt 9b oraz pkt 12a UGO, a zatem za podmiot zobowiązany do realizowania obowiązków, o których mowa w art. 3k ust. 2 UOP oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 UOP. Powyższe wynika z okoliczności, że Balony nie są wprowadzane do obrotu pod własnym oznaczeniem Wnioskodawcy, rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwą Wnioskodawcy, jako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów, sa za to wprowadzane pod własnym oznaczeniem Sieci handlowej, rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwa Sieci handlowej, jako podmiotu zlecającego wytworzenie Balonów. Następnie pismem z 10 marca 2025 r. znak pisma [...] (doręczonego pełnomocnikowi strony 18 marca 2025 r.) organ pierwszej instancji wezwał Spółkę w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma do usunięcia braków w tym wniosku w zakresie: doprecyzowania stanu faktycznego w zakresie pytania 1 (wariant I) poprzez wskazanie czy w przypadku zakupu balonów od Producenta występowała forma zlecenia ich wyprodukowania na rzecz A Sp. z o.o. oraz czy zakupione balony są lub mogą być odsprzedawane w takiej samej formie jak zostały zakupione od producenta (bez oznaczeń). W wezwaniu wskazano, że przedmiotowa informacja jest wymagana w celu właściwego ustalenia zakresu i sposobu stosowania przepisów wynikających z ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej. Pismem z 24 marca 2025 r. Spółka udzieliła następującej odpowiedzi: (1) A nabywa standardowe balony, ale z nadrukiem na życzenie A. Jak wskazano jednak we wniosku, stosowany na balonach nadruk nie stanowi znaku towarowego, o którym mowa w art. 120 PWP lub nazwy Wnioskodawcy; (2) klienci (hipermarkety, hurtownie) kupują wyłącznie balony, które są konfekcjonowane w opakowania jednostkowe przez A. Decyzją z 22 kwietnia 2025 r. nr [...] Marszałek na podstawie art. 104 § 1 i 2 oraz 107 § 1 i § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) w zw. z art. 34 ust. 5 ustawy z 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 221) w związku z art. 3k ust. 2 oraz art. 11b ust. 1 pkt. 1 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej przedstawił stanowisko, w którym uznał za prawidłową interpretację część interpretacji dokonaną przez Spółkę (wariant II), natomiast nie uznał za prawidłową ww. interpretacji dotyczącej stanu faktycznego: 1. Wariantu I: oraz wskazał, iż Spółka jest wprowadzającym produkty (balony) i jest zobowiązana do ponoszenia corocznej opłaty o której mowa w art. 3k ust. 2 ustawy produktowej; 2. Wariantu III: oraz wskazał, iż Spółka jest wprowadzającym produkty (balony) i jest zobowiązana do ponoszenia corocznej opłaty o której mowa w art. 3k ust. 2 oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 ustawy produktowej; 3. Wariantu IV: oraz wskazał, iż Spółka jest wprowadzającym produkty (balony) i jest zobowiązana do ponoszenia corocznej opłaty o której mowa w art. 3k ust. 2 oraz art. 11 b ust. 1 pkt 1 ustawy produktowej. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9b ustawy produktowej Strona jest przedsiębiorcą zamawiającym wytworzenie produktów (balonów) u producenta polskiego gdzie producent zamieszcza na opakowaniu zbiorczym do kogo należą wyprodukowane balony, dowodem na to jest zdjęcie; "Wariant I - Zdj 1." gdzie widnieje etykieta, że balony należą do A SP. Z 0.0. G. Strona jednocześnie potwierdza, że balony należą do niej dokonując konfekcji i okleja je etykietą na której jest napisane "Wyprodukowano w UE dla; A Sp. z o.o. (...)". Marszałek wskazał dalej, że zgodnie z art. 2 pkt 12a oraz art. 2a ust. 1 pkt 3 ustawy produktowej pierwsze wprowadzenie do obrotu nastąpiło w momencie sprowadzenia balonów na terytorium Polski. Przepakowywanie balonów pod marką kontrahentów Strony, jak zaznaczono w uzasadnieniu decyzji, jest już w tym wypadku bez znaczenia ponieważ produkty (balony) zostały już wcześniej wprowadzone na rynek krajowy i tym samym to Stronę należy uznać za wprowadzającego produkty jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego o których mowa w załączniku nr 9 w sekcji II pkt 2 oraz w załączniku nr 10 pkt 7 do ustawy produktowej. Biorąc pod uwagę powyższe stany faktyczne, w ocenie organu pierwszej instancji, Strona jest zobowiązana do ponoszenia opłat o których mowa w art. 3k ust. 2 oraz art. 11b ust. 1 pkt 1 ustawy produktowej. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyła Spółka, zaskarżając ją w części w części, to znaczy w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego pierwszego i trzeciego wariantu przedstawionego wnioskiem stanu faktycznego, to jest w części, w której organ pierwszej instancji uznał stanowisko odwołującej się spółki za nieprawidłowe oraz wskazał, iż odwołująca się spółka jest wprowadzającą produkty (balony) zobowiązaną do ponoszenia corocznej opłaty, o której mowa w art. 3k ust. 2 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi opłatami oraz o opłacie produktowej. Celem usunięcia ewentualnych wątpliwości pełnomocnik Spółki oświadczył, że nie kwestionuje ww. decyzji organu pierwszej instancji w części, w której organ pierwszej instancji uznał stanowisko odwołującej się spółki za prawidłowe oraz w części, w której za nieprawidłowe uznał stanowisko odwołującej się spółki dotyczące czwartego wariantu stanu faktycznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy; Kolegium; SKO) decyzją z 18 czerwca 2025 r. nr SKO.OŚ/41.9/460/2025/8458/RN na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił w całości ustalenia faktyczne dokonane w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego oraz uznał je za własne. W ocenie Kolegium w sprawie nie doszło również do naruszenia prawa materialnego, to jest art. 3k ust. 2 w związku z art. 2 pkt 9b ustawy z 11 maja 2001r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, przez ich niewłaściwe zastosowanie, objawiające się w uznaniu przez organ pierwszej instancji, że odwołująca się spółka, zlecając wykonanie szaty graficznej swoich kontrahentów (klientów) na opakowaniach jednostkowych jest przedsiębiorcą obowiązanym do ponoszenia opłaty producenckiej, o której mowa w art. 3k ust. 2 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, pomimo że art. 3k ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej należy interpretować łącznie z art. 2 pkt 9b tej ustawy, zawierającym definicję przedsiębiorcy, i odwołującej się spółki nie można uznać za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu produkty z tworzywa sztucznego pod swoim własnym oznaczeniem. W okolicznościach przedmiotowej sprawy spółka A sp. z o.o. z siedzibą w G. jest wprowadzającym do obrotu produkty z tworzywa sztucznego postaci balonów. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i wystarczający do wydania zaskarżonego orzeczenia. Kolegium nie stwierdziło uchybień w tym zakresie, a postępowanie przeprowadzone przez Kolegium doprowadziło do takich samych ustaleń. W ocenie Kolegium materiał dowodowy pozwalał i nadal pozwala na przyjęcie interpretacji takiej jaką dokonał organ pierwszej instancji w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją i wydanie takiej samej decyzji w sprawie. Kolegium nie stwierdziło również by postępowanie organu pierwszej instancji odbywało się z narażeniem zasad postępowania administracyjnego oraz z naruszeniem zasad równości i swobody działalności gospodarczej, a także wynikającej z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady państwa prawa i zasady zaufania obywateli do państwa. Skargę na ww. decyzję SKO z 18 czerwca 2025 r. znak: SKO.OŚ/41.9/460/2025/8458/RN do WSA w Gliwicach wniosła Spółka podnosząc następujące zarzuty, a mianowicie: 1. w odniesieniu do pierwszego i trzeciego wariantu stanu faktycznego - art. 2 pkt 9b i 12a w zw. z 2a ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 maja 2001 roku o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi opłatami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 433 z późn. zm.; dalej jako "Ustawa Produktowa" lub "UOP") przez ich niewłaściwe zastosowanie, objawiające się w uznaniu przez SKO poprzez podtrzymanie oceny Marszałka, w tym zakresie, że Skarżący, jest przedsiębiorca obowiązanym do ponoszenia opłaty producenckiej, o której mowa w art, 3k ust, 2 Ustawy Produktowej oraz kosztów na publiczne kampanie edukacyjne w myśl art, llb ust, 1 Ustawy Produktowej, pomimo iż skarżącego nie można uznać za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu produkty z tworzywa sztucznego pod swoim własnym oznaczeniem; 2. naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a. art. 34 ust. 12 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm., dalej jako: "PP") w zw. z art. 122a § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm; dalej jako "KPA") poprzez niedostrzeżenie przez SKO przekroczenia przez Organ I instancji w niniejszej sprawie 30 dniowego terminu na wydanie interpretacji indywidualnej oraz w konsekwencji nieuznanie przez SKO, że doszło do milczącego załatwienia sprawy; b. w odniesieniu do pierwszego wariantu stanu faktycznego - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na mylnym ustaleniu przez SKO w ślad za Marszałkiem, że na opakowaniach zawierających zamawiane przez Skarżącego balony widnieje własne oznaczenie Skarżącego, podczas gdy widoczna na zdjęciu (Wariant I - Zdjęcie T) etykieta jest etykietą służącą celom logistyki, zwłaszcza transportu, umieszczaną tam przez producenta, toteż nie może być uznana za oznaczenie przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 pkt 9b Ustawy produktowej i wskazuję, że wskutek wyżej zarzuconego błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego rozstrzygnięcia odnośnie do pierwszego wariantu zakreślonego przez Skarżącego stanu faktycznego, SKO uznało w ślad za Marszałkiem, że Skarżący wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w sekcji II załącznika numer 9 do Ustawy Produktowej. W konsekwencji skarżący wnosił o: (1) o stwierdzenie nieważności decyzji SKO oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w całości z uwagi na wydanie ich z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie (2) o uchylenie decyzji SKO w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w części dot. pierwszego i trzeciego wariantu stanu faktycznego opisanego we wniosku z 14 lutego 2025 r. z uwagi na wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a także o zasądzenie od SKO na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, na podstawie art. 200 p.p.s.a. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie jako niezasadnej podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jego wydania. Stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm., dalej: u.p.p.) przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Stosownie zaś do art. 34 ust. 2 u.p.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Udzielenie interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, od której służy odwołanie (art. 34 ust. 5 u.p.p.) Z powyższych przepisów jasno wynika, że interpretacja indywidualna ma dotyczyć przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, przy czym może ona dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. W rozpoznawanej sprawie spór sprowadzał się do ustalenia, czy ze wskazanych przez skarżącą przepisów ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi opłatami oraz o opłacie produktowej skarżąca jest przedsiębiorcą obowiązanym do ponoszenia opłaty producenckiej, o której mowa w art. 3k ust. 2 ustawy produktowej oraz kosztów na publiczne kampanie edukacyjne w myśl art. 11b ust. 1 ustawy produktowej, pomimo iż – jak argumentowano w uzasadnieniu skargi – skarżącego nie można uznać za przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu produkty z tworzywa sztucznego pod swoim własnym oznaczeniem. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej powinien przy tym dotyczyć sytuacji wskazanych w art. 34 ust. 1 u.p.p., zawierać elementy, o których mowa w art. 34 ust. 3 i 4 u.p.p., i być należycie opłacony. W przypadku niespełnienia ustawowych wymogów wzywa się przedsiębiorcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie braków będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Artykuł 34 ust. 12 u.p.p. reguluje termin wydania interpretacji indywidualnej. Ustawodawca nakazuje jej wydanie bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wpływu do organu lub państwowej jednostki organizacyjnej kompletnego i opłaconego wniosku. Jest to termin maksymalny. W art. 34 ust. 12 zd. 2 u.p.p. ustawodawca przewiduje, że jeżeli interpretacja indywidualna nie zostanie wydana w terminie wskazanym w ustawie, to w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin jej wydania, zostaje wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Artykuł 34 ust. 12 zd. 3 u.p.p. nakazuje stosowanie do spraw o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego, które dotyczą milczącego załatwienia sprawy. Zatem ustawodawca dopuszcza milczące załatwienie sprawy, co oznacza, że rozstrzygnięcie i tak zostaje podjęte, nawet wówczas gdy organ nie wyda decyzji administracyjnej. Poza tym zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 §1 k.p.a.) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 §1 k.p.a.). W niniejszej sprawie Spółka złożyła do Marszałka wniosek o wydanie interpretacji w dniu 14 lutego 2025 r. (doręczonej za pośrednictwem ePUAP) zaś interpretacja indywidualna (decyzja) została wydana przez organ pierwszej instancji w dniu 22 maja 2025 r. (tj. ponad 3 miesiące od daty złożenia wniosku). W konsekwencji, w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna została wydana z naruszeniem terminu wskazanego w treści art. art. 34 ust. 12 u.p.p tj. 30 dni od dnia otrzymania przez organ wniosku. W kontrolowanych aktach administracyjnych znajduje się wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji z 10 marca 2025 r. znak [...], które zostało skierowane za pośrednictwem ePUAP do strony 10 marca 2025 r. a zostało przez nią odebrane 18 marca 2025 r. Następnie – 24 marca 2025 r. – została udzielona przez Spółkę odpowiedź. Zgodnie z art. 34 ust. 7 u.p.p. wzywa się przedsiębiorcę do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, o ile wniosek ten nie spełnia wymogów określonych w art. 34 ust. 1, ust. 3, ust. 4 lub ust. 6 u.p.p. Treść wezwania z 10 marca 2025 r. nie odwołuje się wprost do żadnej z ww. podstaw prawnych. Zawiera jedynie żądanie cyt. "do usunięcia braków w tym wniosku w zakresie: doprecyzowania stanu faktycznego w zakresie pytania 1 (wariant I) poprzez wskazanie, czy w przypadku zakupu balonów są lub mogą być odsprzedawane w takiej samej formie jak zostały zakupione od producenta". Poza tym organ wskazuje w wezwaniu, że "Powyższa informacja jest wymagana w celu właściwego ustalenia zakresu i sposobu stosowania przepisów wynikających z ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej. Tymczasem treść art. 34 ust. 7 u.p.p. statuuje obowiązek wezwania przedsiębiorcy do usunięcia braków w terminie 7 dni, o ile wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 34 ust. 3 u.p.p. zgodnie z którym: "Przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie". W niniejszej sprawie stan faktyczny został szczegółowo przedstawiony we wniosku z 14 lutego 2025 r. tj. w sposób realizujący dyspozycję ww. przepisu oraz z oznaczeniem wariantów sprzedaży. Zadane przez organ pytanie, czy zakupione balony są lub mogą być odsprzedawane w takiej samej formie jak zostały zakupione zostało wyjaśnione w uzasadnieniu wniosku (wariant I sprzedaży), gdzie wskazano, że – cyt. "Tak, opakowane balony są następnie sprzedawane kontrahentom, takim jak hipermarkety oraz hurtownie, którzy następnie odsprzedają balony dalej – innym kontrahentom oraz użytkownikom końcowym" (por. str. 3 i 4 wniosku z 14 lutego 2025 r.). Również pytanie cyt. "czy występowała forma zlecenia ich wyprodukowania na rzecz A sp. z o.o." została wyjaśniona wprost we wniosku z 14 lutego 2025 r., gdzie m.in. zawarto informację, że: "Wyprodukowano w UE dla A Sp. z o.o. (...)" (por. str. 3 wniosku z 14 lutego 2025 r.). Oznacza to, że wniosek z 14 lutego 2025 r. nie zawierał wad, które rodziłyby potrzebę jego uzupełnienia w trybie art. 34 ust. 7 u.p.p. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należało uznać, że w związku z tym, że termin do wydania interpretacji w tej sprawie zgodnie z Prawem przedsiębiorców upłynął z dniem 17 marca 2025 r. (z uwzględnieniem dnia ustawowo wolnego od pracy jaki przypadał 16 marca 2025 r.), zatem w dniu 18 marca 2025 r. doszło do wydania milczącej interpretacji. Wydanie zaskarżonej interpretacji w dniu 22 maja 2025 r. było zatem niedopuszczalne. Organ pierwszej instancji nie wyjaśnił jednak w interpretacji indywidualnej, z jakich względów oraz na jakiej podstawie prawnej nastąpiło przedłużenie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 34 ust. 12 u.p.p. Również organ odwoławczy nie poczynił w tym zakresie żadnych własnych ustaleń. W tym miejscu Sąd dodatkowo stwierdza, że uzasadnienie kontrolowanej decyzji SKO nie zawiera praktycznie żadnej samodzielnej interpretacji przepisów stosowanych przez organ pierwszej instancji; nie odnosi się dostatecznie do rozbudowanej argumentacji jakie pełnomocnik Spółki prezentował w odwołaniu i jego uzasadnieniu. Merytoryczne rozpatrzenie odwołania, co zostało odnotowane dopiero na stronie 16 uzasadnienia kontrolowanej decyzji, powtarza in extenso w formie kilkustronicowego cytatu stanowisko organu pierwszej instancji. Istota administracyjnego toku instancji polega – zgodnie z art. 15 k.p.a. – na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji, właściwe zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez właściwe organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności sprawy. Działanie organu odwoławczego nie ma charakteru jedynie kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym (por. wyrok WSA w Gliwicach z 7 października 2025 r., II SA/Gl 694/25, Legalis nr 3273512). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że 18 marca 2025 r. została wydana na podst. art. 34 ust 12 u.p.p. interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (interpretacja milcząca). Dlatego rozpoznawanie pozostałych zarzutów skargi było niecelowe. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji (interpretacji) Marszałka Województwa [...] z 22 kwietnia 2025 r., nr 1509/OE/2025. O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis od skargi w wysokości 200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm