III SA/Gl 867/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 18 luty 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Zaskarżonym przez S. W. reprezentowanego przez J. W. postanowieniem z dnia 28 maja 2008 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...] odmawiające skarżącemu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za [...][...] r. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/GI 867/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na wskazane postanowienie. Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata C. P. Nie został jednak uiszczony wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych i ich załączników. Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. W związku z tym skarga kasacyjna winna spełniać wymogi stawiane jej w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.), a także wymogi ogólnie przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowym, w art. 46 i 47 P.p.s.a. Z kolei w aspekcie innych wymogów istotny jest art. 230 P.p.s.a., który stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie skarżący nie występował z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W związku z tym podstawę do oceny spełnienia wymogów formalnych w przedmiotowej sprawie stanowi art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., w myśl którego od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w powołanym wyżej rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322). Stosownie do § 3 tego aktu wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż [...] zł. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy). Zgodnie z art. 221 P.p.s.a. "Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej". W wypadku zawodowych pełnomocników wykonanie obowiązku prawidłowego wniesienia wpisu stałego opatrzone jest zatem rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. W postanowieniu z dnia 21 września 2006 r. o sygn. akt II OZ 915/2006 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że strona postępowania sądowego, która jest radcą prawnym lub adwokatem, korzystając z przyznanej przez ustawę możliwości wniesienia środka osobiście sporządzonego, musi liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich innych wymagań, które ustawa wiąże z czynnością adwokata lub radcy prawnego, w tym z konsekwencjami wynikającymi z art. 221 P.p.s.a. Niewzywanie wynika z przypisania adwokatowi i radcy prawnemu staranności działania i wiedzy prawniczej, odpowiadającej ich kwalifikacjom zawodowym. Sąd nie ma zatem możliwości wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wpisu. Dodać przy tym można, iż przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi został uchylony mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r., sygn. SK 11/05 z dniem 17 marca 2006 r. Powyższa ustawa w art. 178 stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W konsekwencji powyższych ustaleń, ze względu na niedopuszczalność skargi kasacyjnej wynikającej z nieuiszczenia wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 178 P.p.s.a. i art. 220 § 3 tej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.