III SA/Gl 882/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędzia NSA Ewa Karpińska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oddala skargę. Na wniosek M.P. w dniu [...] Wójt Gminy P. wydał zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej pod numerem [...]. W treści zaświadczenia zawarł m.in. informacje, że: - data rozpoczęcia działalności [...] (pkt 5), - zaświadczenie obowiązuje od dnia [...], po zmianie zgłoszonej w dniu [...], - zmiana dotyczy punktów: 4, które miały brzmienie jak w zaświadczeniu nr [...] z dnia [...]. W piśmie z dnia [...] M.P. zakwestionował treść tego zaświadczenia i zażądał wpisu potwierdzającego, że działalność gospodarczą prowadzi od dnia [...], a aktualizacja zaświadczenia o oznaczeniu według PKD obowiązuje od dnia [...] tj. wniesienia pierwotnego wniosku w tym zakresie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy P. odmówił stronie dokonania wnioskowanej zmiany w ewidencji działalności gospodarczej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż M.P. usunął braki formalne w związku z czym w dniu [...] zostało wydane zaświadczenie obowiązujące od [...], po zmianie uzupełnioną dnia [...] – zgodnie z wnioskiem strony. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 104 KPA, art. 7d ustawy dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.). W odwołaniu od tej decyzji M.P. wniósł o uchylenie decyzji i wpisanie, że zaświadczenie obowiązuje od dnia [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie. Powołało się na art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.). W uzasadnieniu wskazało, iż zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną i jeżeli zawiera wady merytoryczne lub formalne, to przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia wniosku o sprostowanie. Kwestionowanie treści wydanego zaświadczenia może nastąpić tylko w sposób pośredni np. poprzez wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M.P. zarzucił naruszenie przepisów ustawy z dnia 19.11.1999 r. Prawo działalności gospodarczej w związku z art. 8 ustawy z dnia 14.11.2003 r. o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części umarzającej postępowanie w przedmiocie uzupełnienia wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, orzeczenie o powinności Wójta Gminy P. z powodu nie uwzględnienia żądania strony, stwierdzenia, że decyzje organów obu instancji zostały wydane bez merytorycznego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na naruszenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008 r. Sąd odrzucił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II GSK 512/09 uchylił zaskarżone postanowienie, zalecając ponowne rozważenie kwestii związanych z terminowością wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przechodząc do merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię terminowości wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]. Sąd, uwzględniając zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II GSK 512/09, uznał, iż skarga została złożona w terminie. Należało bowiem uwzględnić fakt, że strona wniosła o uzupełnienie zaskarżonej decyzji i sprawa ta została załatwiona decyzją doręczoną [...]. Natomiast skarga została wniesiona w dniu [...] tj. z zachowaniem terminu. W ocenie Sądu dopiero rozpatrzenie wniosku o uzupełnienie decyzji umożliwiało stronie zaskarżenie decyzji właściwej. Przystępując zatem do oceny legalności zaskarżonej decyzji przypomnieć trzeba, iż skarżący kwestionuje wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części dotyczącej umorzenia postępowania. Natomiast zdaniem organu odwoławczego zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie jest decyzją administracyjną i jeżeli zawiera wady merytoryczne lub formalne, to przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia wniosku o sprostowanie. Kwestionowanie treści wydanego zaświadczenia może nastąpić tylko w sposób pośredni np. poprzez wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Z poglądem tym należy się zgodzić. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie jest decyzją administracyjną i korygowanie treści wydanego już zaświadczenia może nastąpić tylko w sposób pośredni np. poprzez wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia (por. wyrok NSA z dnia 29 maja 2003 r. sygn. II SA1439/02, Mon. Praw. 2003). Natomiast Wójt Gminy P. rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] wydał decyzję w przedmiocie odmowy wnioskowanej zmiany w dokonanym wpisie. Zasadnie zatem organ odwoławczy orzekł o uchyleniu tej decyzji i umorzeniu postępowania. W tej kwestii wskazać trzeba na dyspozycję art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego, który w § 1 zobowiązuje organ administracji publicznej do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe (obligatoryjne umorzenie postępowania), a § 2 ustanawia zasadę umorzenia postępowania na żądanie strony (fakultatywne umorzenia postępowania). Tak więc konieczność umorzenia postępowania w przypadku zaistnienia przesłanki bezprzedmiotowości nie budzi wątpliwości, co więcej organ podatkowy jest zobligowany do umorzenia postępowania, gdy postępowanie od samego początku było bezprzedmiotowe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r. sygn. akt I SA/Kr 1194/97, Temida (CD), Gdańsk 2000). W rozpatrywanej sprawie istnienie przesłanki bezprzedmiotowości postępowania o zmianę w dokonanym wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, w kontekście wydania już zaświadczenia z dnia [...] pod numerem [...], po zmianie uzupełnioną dnia [...] – zgodnie ze zgłoszeniem strony, było oczywiste już w momencie złożenia wniosku z dnia [...] przez skarżącego, co obligowało do umorzenia tego postępowania już na etapie rozpoznawania sprawy przez organ pierwszej instancji. Odnoszą się do zarzutów skargi podkreślić trzeba, iż są one nieprecyzyjne i nie wiążą się z treścią decyzji. Skarżący M.P. zarzucił bowiem naruszenie przepisów ustawy z dnia 19.11.1999 r. Prawo działalności gospodarczej w związku z art. 8 ustawy z dnia 14.11.2003 r. o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej, przy czym w toku postępowania kwestionował datę rozpoczęcia działalności gospodarczej uwidocznionej w wydanym zaświadczeniu, a w skardze podniósł argument dotyczący oznaczeń symbolami PKD. W tym stanie rzeczy uznać trzeba zarzut za bezskuteczny. Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę oddalić.