III SA/Gl 883/23

Dnia 8 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ze skargi K. na decyzję Rektora P. z dnia 7 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z 7 grudnia 2020 r., nr [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna Doktorantów P (dalej jako: "Komisja" lub "organ"), której Rektor P, przekazał swoje uprawnienia do przyznawania stypendium rektora dla najlepszych doktorantów, działając na odstawie art. 104 ustawy z 1 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) – dalej "k.p.a.", powołując art. 270 ust. 2, art. 273 ust. 1 i art. 275 ust. 2 ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669) oraz § 16 Regulaminu przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej doktorantom P, stanowiącym Załącznik nr 1a do Zarządzenia nr [...] z 13 września 2017 r. z późniejszymi zmianami, nie przyznał L.K. (dalej jako: "wnioskodawca" lub "doktorant") stypendium rektora dla najlepszych doktorantów w roku akademickim 2018/2019. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Rektora P oraz o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pouczenie zawierało informację o terminie i wymogach skargi. Powyższa decyzja została doręczona wnioskodawcy 10 grudnia 2020 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, natomiast K ([...]) jako uczestnik postępowania dopuszczony do udziału w sprawie postanowieniem Komisji z 13 listopada 2020 r., nr [...], otrzymała ww. decyzję 29 grudnia 2020 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Z pouczenia zawartego w decyzji wynika, że może ona być wzruszona w dwóch alternatywnych trybach: poprzez złożenie w terminie 14 dni wniosku do Rektora o ponowne rozpatrzenie sprawy albo poprzez wywiedzenie skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni. Zarówno strona jak i uczestnik nie złożyli wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z 21 grudnia 2020 r. strona złożyła natomiast wniosek o sprostowanie pouczenia zawartego w decyzji Komisji. Postanowieniem z 13 stycznia 2021 r. organ – Odwoławcza Komisja Stypendialna sprostował pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji z 7 grudnia 2020 r., w ten sposób, że w pouczenie o złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Rektora P zastąpiła pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Doktorantów. Postanowienie zostało doręczone wnioskodawcy 19 stycznia 2021 r. oraz uczestnikowi (KRD) 21 stycznia 2021 r., co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Postanowienie zawierało pouczenie, że termin dla strony do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. Strona nie skorzystała z żadnego środka zaskarżenia decyzji Komisji z 7 grudnia 2020 r., natomiast uczestnik postępowania 22 lutego 2021r. złożył skargę do WSA, która postanowieniem WSA w Gliwicach z 11 października 2021r. o sygn. akt III SA/Gl 373/21 została odrzucona jako wniesiona po terminie, który upływał 28 stycznia 2021r. Po otrzymaniu ww. postanowienia, K złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek uczestnik – K wskazał na błędne pouczenie w postanowieniu prostującym zaskarżoną decyzję, które skutkowało wprowadzeniem w błąd co dobiegu terminu zaskarżenia. Postanowieniem z 18 grudnia 2023 r. tut. Sąd, odwołując się do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. i art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., doszedł do przekonania, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienia wniosła K, zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 marca 2024 r., sygn. akt III OZ 128/24, oddalił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że uchybiono terminowi do wniesienia skargi określonemu w art. 53 § 1 p.p.s.a. Decyzję doręczono K 29 grudnia 2020 r. natomiast skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono 12 listopada 2021 r. Należy przy tym dodać, że wydane w sprawie na wniosek strony postanowienie o sprostowaniu pouczenia, wbrew zawartej w nim informacji, nie miało wpływu na termin do wniesienia skargi, który rozpoczął się w dniu doręczenia decyzji. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. tylko w przypadku wydania postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Tymczasem postanowienie Komisji zawierało sprostowanie, a nie uzupełnienie decyzji. Co więcej wniosek o sprostowanie pouczenia wniosła strona, a nie uczestnik, i to ona przede wszystkim mogłaby podnosić wadliwe pouczenie jakie Komisja zawarła w rzeczonym postanowieniu o sprostowaniu pouczenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.