III SA/Gl 888/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R. z [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zaliczeniu do lekkiego stopnia niepełnosprawności postanawia odrzucić skargę. [...] r. S.M. , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R. z [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zaliczeniu do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu skargi wskazał, że złożył wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niesprawności, a nie o wydanie orzeczenia o zmianę okresu niepełnosprawności, gdyż decyzja o częściowej niezdolności do pracy na stałe została mu przyznana przez sąd [...] r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący [...] odebrał orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R. z [...] r. nr [...]. Po upływie 14 dniowego terminu do złożenia odwołania, [...] r. złożył odwołanie do Wojewódzkiego Zespółu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], bez wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Postanowienim z dnia [...] r. Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] pozostawił odwołania bez rozpoznania. Organ administracji wskazał również, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które wskazują, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności. Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że z treści skargi złożonej w dniu [...] r., a następnie uzupełnionej na żądanie Sądu, pismem skarżącego, które wpłynęło do Sądu [...] r., wynika, że przedmiotem sporu jest orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na mocy art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał ustawowego trybu zaskarżenia decyzji pierwszej instancji. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), z mocy, których sąd postanowieniem na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.