III SA/Gl 899/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do skargi na wskazaną powyżej decyzję w przedmiocie odpowiedzialności K. O. za zaległości podatkowe "A" sp. z o.o. w likwidacji został dołączony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia skutkami i niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącej. Ma ona bowiem na utrzymaniu rodzinę, nie pracuje i nie dysponuje środkami pieniężnymi, któe mogłyby przeznaczyć na wykonanie decyzji. Egzekucja przedmiotowych należności zmusiłaby ja do zaciągania kolejnych pożyczek u znajomych, co z kolei stanowiłoby zagrożenie dla utrzymania koniecznego skarżącej i jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym stosownie do art. 61 § 5 ustawy postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle zacytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości stwierdzenie, że zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych, zatem zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej. To zaś oznacza, że po pierwsze wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi, a po drugie, że sąd badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. U podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą lec zarzuty skierowane przeciwko samej decyzji. Sąd nie odnalazł w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji żadnej argumentacji uzasadniającej jego słuszność. W szczególności strona nie wykazała żadnych okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może w takim wypadku przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się skarżącej strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. W takich okolicznościach Sąd nie ma możliwości oceny zasadności tego wniosku i nie pozostaje mu nic innego jak tylko odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie może domyślać się czy stronie grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. To w gestii strony leży sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dopiero wówczas Sąd mógłby rozważać zasadność złożonego wniosku.