III SA/Gl 906/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Asesor WSA Mirosław Kupiec, Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2007r. przy udziale - sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie zapłaty odsetek od należności celnych i od odsetek wyrównawczych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu. [...] r. pełnomocnik Spółki A Sp. z o.o. w C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie zapłaty odsetek od należności celnych i od odsetek wyrównawczych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast art. 52 § 1 i 2 tej ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak, między innymi zażalenie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 w/w ustawy). Reasumując podkreślić należy, że strona może wnieść skargę jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. Nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgodnie z art. 213 § 5, art. 220 § 1 i 2, art. 236 § 1, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), której dział IV ma tutaj zastosowanie z mocy art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), stronie skarżącej służyło zażalenie do organu wyższego stopnia na postanowienie z [...]r. Z kolei, według art. 2621 § 1 i 3 ustawy Kodeks celny, w wypadku wydania postanowienia w pierwszej instancji przez dyrektora izby celnej, zażalenie od tego postanowienia rozpatruje ten sam organ celny. Strona skarżąca jednak nie wniosła takiego zażalenia. Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a tej ustawy.