III SA/Gl 917/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. K. i W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 3.137 zł (słownie: trzy tysiące sto trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...]r. nr [...], wymierzającej J.S. oraz A.K. i Pani W.P., wspólnikom Spółki Cywilnej Restauracja "A" karę pieniężną w wysokości 24000,00 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej jako O. p.) oraz art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust.1 i 2 oraz art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm. - dalej jako u.g.h.). Rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu 13 września 2011r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w K. przeprowadzili kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach w lokalu o nazwie Restauracja "A", mieszczącym się przy ulicy [...], w którym działalność gospodarczą prowadzą A.K. i W.P., działający jako wspólnicy Spółki Cywilnej pod nazwą Restauracja "A", NIP: [...]. Z kontroli sporządzono protokół i opisano przebieg przeprowadzonych czynności, w tym przebieg przeprowadzonych gier kontrolnych na znajdujących się w lokalu automatach Multi Games i Hot Spot bez oznaczeń numerycznych; w wyniku gier stwierdzono, że gry na spornych automatach posiadają element losowy, a gry toczą się o wygrane pieniężne (automaty wypłacają wygrane monetami pięciozłotowymi). Pozyskano umowę najmu numer [...] z dnia 1 września 2011r. zawartą pomiędzy Spółką z o.o. "B" w B.- jako Wynajmującym, a Spółką Cywilną Restauracja "A" A.K., W.P. - jako Najemcą na wynajęcie powierzchni 3 m2 w lokalu użytkowym, do którego Najemca posiada tytuł prawny, na cele działalności gospodarczej Wynajmującego, w szczególności zainstalowania oraz użytkowania urządzenia do gier zręcznościowych, będących własnością Wynajmującego. Na podstawie zgromadzonego materiału Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął wobec J.S. i Restauracji "A" Spółka Cywilna - postępowanie dotyczące wymiaru kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Postanowienie doręczono: J.S. 21 sierpnia 2014r. oraz wspólnikom Spółki Cywilnej Restauracja "A" A.K. i W.P. w dniu 20 sierpnia 2014r. W trakcie postępowania pozyskano opinie biegłego sądowego z dnia 3 sierpnia 2013r. i 3 marca 2013r. dotyczące przedmiotowych automatów, sporządzone na potrzeby równolegle prowadzonego postępowania karnego skarbowego, przesłuchanie właściciela Spółki z o.o. "B" i przedstawiciela biura rachunkowego obsługującego ww. Spółkę. W wyniku przeprowadzonego postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia 16 października 2014 r. wymierzył J.S. oraz Restauracji "A" Spółka Cywilna karę pieniężną w związku z urządzaniem gier na automatach poza kasynem gry. Decyzję doręczono J.S.w dniu 5 listopada 2014r. oraz wspólnikom Spółki Cywilnej Restauracja "A" A.K., W.P. - 21 października 2014r. Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia adwokat G.W. pismami z dnia: 23 października 2014r. - jako pełnomocnik Restauracji "A" Spółki cywilnej (NIP [...]) oraz z 4 listopada 2014r. – jako pełnomocnik A.K. i odrębnym jako pełnomocnik W.P.- wniósł odwołania żądając uchylenia decyzji I instancji w całości i wydanie orzeczenia, co do istoty sprawy tj. zmiany tej decyzji poprzez odmowę wymierzenia skarżącej nałożonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. kary pieniężnej i umorzenie postępowania w całości. Zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez uznanie, że art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 u.g.h. w zakresie w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art.107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1997r. Kodeks karny skarbowy mogą mieć zastosowanie wobec Skarżącej pomimo ich sprzeczności z art. 2, art. 30 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; wydania decyzji bez podstawy prawnej, ponieważ w świetle wyroku Trybunału sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012r. (połączone sprawy C- 213/11, C-214/11 i C-217/11) przytoczone w decyzji przepisy, a to: art. 2 ust. 5, art. 6 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, ust. 2 oraz art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, nie mogą być stosowane, ani tym bardziej nie mogą stanowić podstawy wymierzenia Skarżącej kary pieniężnej, gdyż przepisy te nie zostały notyfikowane do chwili obecnej przez Komisję Europejską i są jedynie normami technicznymi, co nie zostało uwzględnione przez Naczelnika Urzędu Celnego w K.; naruszenie art. 2 ust. 3 i ust. 4 i art. 2 ust. 5 i ust. 6 u.g.h. poprzez uznanie, że zatrzymane u skarżącej urządzenia podlegają ustawie o grach hazardowych pomimo tego, że urządzenia te nie maja charakteru losowego lecz są urządzeniami o charakterze zręcznościowym i w sprawie brak jest decyzji Ministra Finansów określającej, czy gra na urządzeniu zatrzymanym w lokalu Skarżącej Spółki ma charakter losowy czy zręcznościowy; naruszenie zasad konstytucyjnych dotyczących zakazu podwójnego karania sprawcy za ten sam czyn w postępowaniu karnym skarbowym i postępowaniu administracyjnym. W wyniku wezwania z 18 listopada 2014r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo W. P. i wyjaśnił, że odwołanie z 4 listopada 2014r. A. K. i W. P. jest tożsame z pierwotnym odwołaniem i dotyczy tej samej sprawy i zostało wniesione po raz drugi; sprostował także oczywistą omyłkę w nazwisku skarżącej na W.P. Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] r., po rozpatrzeniu odwołania z 23 października 2014r. uzupełnionego pismami z 4 listopada 2014r. złożonego przez Spółkę Cywilną Restauracja "A" A.K., W.P., skierowaną do J.S. i Spółki cywilnej Restauracja "A" A.K. i P.W. - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powołując się na regulacje u.g.h. oraz treść umowy najmu wskazano, że zgodnie z §1 ust. 1 przedmiotem najmu jest 3 m2 powierzchni w lokalu Najemcy, a z § 2 ust. 2, że przedmiotem najmu są automaty wynajęte przez Najemcę od Wynajmującego co wynika to z prostego, logicznie wynikającego z umowy faktu, że Najemca nie może sam sobie zwrócić przedmiotu najmu określonego w & 1 ust. 1 umowy. Wątpliwość tą podkreśla zapis § 6 umowy, który stanowi, że cyt.; "Po zakończeniu obowiązywania niniejszej umowy Najemca umożliwi Wynajmującemu odbiór 1 punkt 3 w wyznaczonym przez Wynajmującego terminie". Zatem zdaniem organu odwoławczego z powyższego zapisu jednoznacznie wynika, że skoro Najemca zwróci (umożliwi odbiór) urządzenia (urządzeń) to wcześniej musiał przejąć nad nimi pieczę. Nie zwraca się przecież rzeczy, w których posiadaniu/władztwie się nie jest. Zatem z tych faktów uznano Najemcę za osobę urządzającą gry na automatach zainstalowanych w Restauracji "A" w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Wskazano, że z zeznań A.K., On osobiście lub inna wyznaczona przez Niego osoba codziennie włączała i wyłączała automaty do gier, udostępniała je klientom Restauracji, a także uzyskiwała korzyści finansowe z tytułu wyposażenia swojego lokalu w przedmiotowe automaty. Dalej zaakcentowano także, że w dacie podpisania umowy najmu J.S. nie był osobą upoważnioną do reprezentacji Spółki z o.o. "B", w imieniu której ta umowa najmu została zawarta 1 września 2011r., gdyż z wpisu do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w B. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, dokonanego w dniu 28 kwietnia 201 lr. jedynym udziałowcem spółki z o.o. "B" był A.M., obywatel Tunezji, posiadający 100% kapitału zakładowego (5000,00 zł), który został również Prezesem Zarządu Spółki, jedynym upoważnionym do jej reprezentacji. Cytując orzecznictwo sądowe oraz przepis art. 39 Kodeksu cywilnego organ stwierdził, że wprawdzie umowa najmu z dnia 1 września 2011r. została zawarta w imieniu Spółki z o.o. "B" przez osobę do tego nieuprawnioną, a zatem jest nieważna. Jednakże skoro w wyniku powyższej umowy doszło do zainstalowania przedmiotowych automatów w ww. wskazanym lokalu, co świadczy, że wolą Stron niniejszej umowy (J.S. i wspólników Spółki Cywilnej Restauracja "A" Pana A.K. i Pani W.P.) było dokonanie czynności prawnej skutkującej zawarciem umowy na stworzenie w Restauracji "A" możliwości korzystania przez klientów tej Restauracji ze spornych urządzeń, co w wyniku tego przedsięwzięcia miało przynieść korzyści obu Stronom (J.S.wpływy z automatów, a wspólnikom Spółki Cywilnej Restauracja "A" A.K., W.P. co najmniej zysk z umowy najmu - 300, 00 zł brutto) to tym samym byli podmiotami urządzającymi gry na automatach poza kasynem gry. Dlatego też organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji w prawidłowo i bezspornie ustalił osoby urządzające gry na automatach poza kasynem gry - J.S.i wspólników Spółki Cywilnej Restauracja "A" - czyli z naruszeniem ustawy o grach hazardowych. Poza tym Dyrektor Izby Celnej w K., jako organ koncesyjny, a Naczelnik Urzędu Celnego w K., jako organ kontrolny z urzędu posiadają wiedzę o udzielonych koncesjach i zezwoleniach, a zatem o działających zgodnie z prawem kasynach gry, salonach gier i punktach gier na automatach o niskich wygranych. Wśród tych podmiotów nie ma zarówno Pana J.S., A.K., jak i W. P. prowadzących działalność zarówno, jako osoby fizyczne, ale także zorganizowane w inne formy prawne prowadzenia działalności zarówno, jako właściciele, jak i ich przedstawiciele. Wiadomym jest również ww. organom to, że Restauracja "A", ul.[...] nie jest kasynem gry. Analizując szczegółowo zapisy czynności wykonanych przez funkcjonariuszy celnych zawarte w protokole czynności, ustalenia dokonane przez biegłego sądowego oraz orzecznictwo Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził losowy charakter gier prowadzonych na spornych automatach jako wypełniających definicję gier na automatach określoną w art. 2 u.g.h. Odnosząc się do zarzutów odwołania z 23 października 2014r., uzupełnionego pismami z 4 listopada 2014r. stwierdził ich bezpodstawność. W skardze wniesiono o stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji; ewentualnie o ich uchylenie; zasądzenie kosztów. Zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na błędnym oznaczeniu strony w decyzjach obu instancji i postanowieniu o wszczęciu postępowania i wskazanie adresata decyzji jako spółkę cywilną Restauracja "A" podczas gdy strona decyzji powinni być wspólnicy spółki cywilnej w wydanych odrębnych rozstrzygnięciach; art. 215 Ordynacji podatkowej polegające na niesprostowaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. błędu pisarskiego w oznaczeniu strony w wydanej przez niego decyzji z dnia 16 października 2014r., co skutkuje wadliwością decyzji i konwalidowaniu błędu pisarskiego przez Dyrektora Izby Celnej w K. poprzez wpisanie prawidłowej nazwy w oznaczeniu adresata decyzji; rażące naruszenie przepisów art. 181, art. 187 § 1, art. 191, w związku z art. 120 oraz 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 91 ustawy o grach hazardowych, poprzez dokonanie całkowicie dowolnej oceny dowodów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, ich wybiórczą ocenę, zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego; art. 233 § 1 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji, mimo, że zaistniały podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Podniesiono także naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 6 ust, 1 oraz art. 14 ust, 1 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że organizowanie gier na zatrzymanym urządzeniu może naruszać przepisy tej ustawy i zastosowanie ich w sprawie w sytuacji, gdy przepis art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, jako uznany wprost za niezgodny z art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L. 204 s. 37) ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006r. (Dz. U. 363, s. 81) nie może być stosowany przez organy władzy publicznej w stosunku do osób prywatnych - zarówno fizycznych, jak i prawnych, a przepis art. 6 ust. 1 ustawy ma taki sam charakter, a oba te przepisy stanowią normy dopełniające podstawy wymierzenia sankcji przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2; art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji pomimo braku decyzji ministra właściwego do spraw finansów publicznych rozstrzygającej, czy gry zainstalowane w przedmiotowym urządzeniu są grami na automacie w rozumieniu ustawy; art. 6 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 1 pkt. 2, ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędną wykładnię oraz zastosowanie i przyjęcie, że przepisy te mają zastosowanie do osób fizycznych, gdy tymczasem adresatami tego przepisu mogą być jedynie podmioty wskazane w art. 6 ust. 4 tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne; błędne ustalenie stanu faktycznego leżącego u podstaw wydanej decyzji, polegające na przyjęciu, że odwołujący był podmiotem urządzającym gry na urządzeniach, o które chodzi w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaakcentował, że zarzut Pełnomocnika Stron o błędnym skierowaniu postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry do Spółki Cywilnej, a nie do jej wspólników za całkowicie błędny, gdyż zarówno w adresacie, jak i w rozdzielniku pisma wskazano zarówno Pana A.K., jak i Panią W.P., co wyraźnie wskazuje adresatów ww. rozstrzygnięć. O braku takich wątpliwości świadczy również odwołanie Pana G.E. z dnia 23 października 2014r., działającego w imieniu Restauracji "A" Spółka Cywilna A.K., W.P., ul. [...]: [...] (karty 88 -92). Zaznaczył, że w części dotyczącej oznaczenia strony organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy prawidłowo określiły i prawidłowo skierowały swoje rozstrzygnięcia do wskazanych w sprawie stron postępowania. Fakt ten potwierdza dodatkowo treść odwołania Pełnomocnika Stron wniesione w imieniu Restauracji "A" Spółki Cywilnej A.K. i W.P., a także treść skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest legalność nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automacie do gier o niskich wygranych bez certyfikatu i poza kasynemna podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 90 ust. 1 u.g. Z uwagi na zarzuty procesowe w pierwszej kolejności należało rozważyć prawidłowość oznaczenia strony postępowania i adresata wydanych w obu instancjach decyzji. W tym zakresie Sąd stwierdził brak konsekwencji zarówno w podaniu oznaczenia podmiotu, na którego nałożono karę jak i rozbieżność w nazwisku wspólnika Spółki cywilnej Restauracji "A" A.K., W.P. (P. – w postanowieniu o wszczęciu postępowania, o sprostowaniu omyłki adresu lokalu, o włączeniu materiału dowodowego, decyzji organu I instancji; P.w decyzji organu II instancji). Również pełnomocnik w 3 odwołaniach od decyzji organu I instancji podał jako stronę - Restaurację "A" Spółka cywilna A.K., W. P.; w następnych: A.K. i W.P.(do tego ostatniego wyjaśniając omyłkę pisarską 15 grudnia 2014r. Natomiast organ odwoławczy w swojej decyzji oznaczył już prawidłowo nazwiska wspólników Spółki cywilnej Restauracja "A" – K. i P., pomimo braku jakiegokolwiek formalnego sprostowania w tym zakresie przez organ I instancji. Jednakże w treści swej decyzji, adresowanej na J.S. i w/w spółkę cywilną, wskazał, że czyni to po rozpatrzeniu odwołania "od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 16 października 201 r. nr [...], wymierzającej Panu J.S. oraz Panu A.K. i Pani W.P., wspólnikom Spółki Cywilnej Restauracja "A" karę pieniężną w wysokości 24000,00 zł". Reasumując powyższe uchybienia należy zauważyć, że skoro jednym z podmiotów, wobec którego wszczęto i prowadzono przedmiotowe postępowanie w I instancji była Restauracji "A" Spółka Cywilna A.K., W.P. i na ten podmiot nałożono karę to brak było podstaw do zmiany takiej treści sentencji poprzez uznanie przez organ odwoławczy w swej decyzji, że karę wymierzono A.K.i W.P. Również niedopuszczalna była zmiana oznaczenia jednego ze wspólników z "P." na ".P." bez uprzedniego skorygowania tego w trybie art. 215 § 1 O.p. Zauważyć także należy, że od decyzji I instancji pełnomocnik złożył 3 odwołania – w imieniu Restauracji "A" Spółka Cywilna A.K., W. P., A. K. i W. P. W piśmie z dnia 15 grudnia 2014r. wyjaśnił oczywistą omyłkę w nazwisku skarżącej, dołączył jej pełnomocnictwo; wskazał na tożsamość odwołań i sprawy jakiej dotyczą. Jednakże zauważyć należy, że tożsamość treści odwołań z 4 listopada 2014r. nie zniwelowała faktu, że wniesione zostały w imieniu osób fizycznych powodując, że w sprawie postępowanie odwoławcze zostało zainicjowane 3 odwołaniami różnych podmiotów i do A. K. i W. P.powinno zostać ono umorzone z uwagi na brak przymiotu strony skoro za nią organy uznały Spółkę. Mając na względzie powyższe uchybienia formalnoprawne przedwczesnym było rozpatrywanie sprawy pod względem poprawności rozstrzygnięcia merytorycznego. Konkludując zatem omówione powyżej uchybienia Sąd stwierdził konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownego rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia z uwzględnieniem przedstawionej oceny prawnej Sądu; dokładnego przeanalizowania stwierdzonych okoliczności i wskazanych rozbieżności w przedmiotowej sprawie. Reasumując wskazane uchybienia Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił. W związku z wnioskiem strony o zwrot kosztów postępowania stosownie do art. 200 i art. 209 cyt. ustawy Sąd zasądził kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.