III SA/Gl 918/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [..]. r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania odrzuca skargę. Pismem nadanym w dniu [...] r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie rozpoznania ponaglenia na niezałatwienie w terminie wniosku z dnia [...]r. o zawieszenie postępowania administracyjnego przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w W.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r. wydane w trybie art. 61 a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: k.p.a.), odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ponaglenia. Stosownie do treści powołanego przepisu, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy zażalenie (art. 61a § 2 k.p.a.), jednakże zgodnie z art. 144 k.p.a. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z uwagi na to, że Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem administracji rządowej, działającym pod nadzorem ministra właściwego do spraw energii, do postępowania w sprawach decyzji wydanych przez ten organ w pierwszej instancji należy stosować tryb przewidziany w art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym miejscu należy wyjaśnić, że z dniem 1 czerwca 2017 r. zmianie uległ art. 52 § 3 p.p.s.a., który obecnie stanowi, że jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Oznacza to, że ustawodawca dał wybór sposobu zaskarżenia, poprzez albo złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do Sądu. Uznać należy jednakże, że powyższe uprawnienie przysługuje tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, natomiast w niniejszej sprawie mamy do czynienia z postanowieniem. W tej sytuacji, stwierdzić trzeba, że jedyną drogą zaskarżenia spornego postanowienia było, podobnie jak przed dniem 1 czerwca 2017 r., złożenie do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie zauważyć należy, że w zaskarżonym postanowieniu organ zawarł błędne pouczenie o przysługującym stronie skarżącej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub wniosku do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Błędne pouczenie nie ma jednak wpływu na ocenę poprawności (skuteczności) złożenia środka zaskarżenia (dopuszczalności samej skargi do sądu administracyjnego). Na marginesie można jedynie wskazać, że okoliczność ta może być przedmiotem ewentualnych rozważań przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka zaskarżenia, o ile stosowny wniosek zostanie złożony przez stronę skarżącą. W świetle powyższego przyjąć należy, że od zaskarżonego postanowienia skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro jednak skarżący nie skorzystał z tego prawa, to należy uznać, że złożona przez niego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.