III SA/Gl 921/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniesionego z uchybieniem terminu odwołania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę Dnia [...] (data stempla pocztowego) skarżący M.S. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniesionego z uchybieniem terminu odwołania bez rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia - należnej opłaty wpisowej w kwocie [...] zł, pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi. Powyższe doręczono stronie pod wskazany adres w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. W terminie wyznaczonym, który upłynął [...], skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi stanowi istotny element sprawy, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu (w terminie i w kwocie wyraźnie wskazanej przez Sąd) nie zastosował się do powyższego - jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. sj