III SA/Gl 922/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant st. ref. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o. o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie zapłaty odsetek od zwróconych należności celnych i odsetek wyrównawczych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych). [...]r. za pośrednictwem organu odwoławczego pełnomocnik "[...]" Sp. z o.o. w C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. [...]w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie zapłaty odsetek od należności celnych i od odsetek wyrównawczych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd ma obowiązek sprawdzenia, czy zostały spełnione formalne warunki, od kŧórych uzależnione jest rozpoznanie skargi, tj. czy wniesiono ją we właściwym trybie, w terminie, czy uiszczono należne opłaty. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast według art. 52 § 1 i 2 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak, między innymi zażalenie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 §1 pkt. 6, art. 58 §3). Należy podkreślić, że strona może wnieść skargę jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgodnie z art. 213 § 5, art. 220 § 1 i 2, art. 236 § 1, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), której dział IV ma tutaj zastosowanie z mocy art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), stronie skarżącej służyło zażalenie do organu wyższego stopnia na postanowienie z [...]r. Z kolei, według art. 2621 § 1 i 3 ustawy Kodeks celny, w wypadku wydania postanowienia w pierwszej instancji przez dyrektora izby celnej, zażalenie od tego postanowienia rozpatruje ten sam organ celny. Strona skarżąca jednak nie wniosła takiego zażalenia. Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a tej ustawy.