III SA/Gl 924/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2009-10-05
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia należnego wpisu sądowego pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych?Ratio decidendi
Skarga złożona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia, nie uiściła należnej kwoty w wyznaczonym terminie. Niewykonanie tego obowiązku stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Z. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone, jednak skarżący nie uiścił należnej kwoty w zakreślonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.
Pismem datowanym z dnia [...] Z. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia [...] strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; wezwanie zostało doręczone w dniu [...]. Zatem 7-dniowy termin do usunięcia w/w braków upływał w dniu [...] ([...]). W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość określonym wymaganiom formalnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 w/w ustawy).
Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Określony zaś w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).
Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 220 § 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło