III SA/Gl 928/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 września 2024 r. nr SKO.K/41.3/1781/2024/13979/ŁZ w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę. Przedmiotem skargi J.O. (dalej "skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej "organ odwoławczy", "SKO" lub "Kolegium") wydana w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Stan sprawy przedstawiał się następująco: 1. Decyzją z 26 czerwca 2024 r. Prezydent Miasta R. (dalej: "organ I instancji"), na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002, dalej "ustawa zmieniająca") w związku z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 622, dalej "ustawa o kierujących pojazdami" lub "u.k.p."), art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107), art. 26 i art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "k.p.a."), skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami wg kat. B prawa jazdy. Organ I instancji wskazał, że skarżący posiada uprawnienia do kierowania pojazdami potwierdzone prawem jazdy kat. B nr [...] wydanym przez Prezydenta Miasta R. w dniu 3 marca 2003 r. na druku [...]. W dniu 26 marca 2024 r. do organu wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (dalej "Komendant") L.dz. [...]z dnia 25 marca 2024 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami oraz wniosek L.dz. [...] z dnia 25 marca 2024 r. o poinformowanie o badaniu psychologicznym. Z wniosków tych wynika, że w okresie od dnia 26 marca 2023 r. do 6 grudnia 2023 r. skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał łącznie 29 punktów karnych. W związku z oświadczeniem skarżącego, że nie zgadza się z liczbą naliczonych punktów karnych i wnosi o umorzenie postępowania w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, organ I instancji zwrócił się do Komendanta o weryfikację, czy wystosowany wniosek jest aktualny. W odpowiedzi Komendant podał, że punkty karne zostały naliczone prawidłowo oraz wskazał, że wnioski o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami i poinformowania skarżącego o obowiązku wykonania badania psychologicznego sporządzone zostały w dniu 25 marca 2024 r., czyli przed dniem w którym możliwe było usunięcie naliczonych punktów karnych. Organ I instancji, mając na uwadze powyższe ustalenia oraz 18 pkt 1 ustawy zmieniającej i art. 49 ust 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, stwierdził, że nie ma podstaw do umorzenia postępowania w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Organ poinformował skarżącego, że sprawdzeniu kwalifikacji należy poddać się niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 2 miesięcy licząc od dnia, kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. 2. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, zarzucając: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 12 k.p.a. poprzez skierowanie wniosku Komendanta dopiero po upływie kilku miesięcy od rzekomego przekroczenia 24 punktów za wykroczenia drogowe, podczas gdy przepisy nakładają obowiązek niezwłocznego działania organu w tym zakresie, - błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że liczba punktów karnych za wykroczenia drogowe skarżącego w dniu wydania decyzji przekraczała próg ustawowy 24 punktów. W uzasadnieniu wskazał, że Komendant złożył wniosek o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy 26 marca 2024 r.- kiedy pierwsze punkty za pierwsze wykroczenie drogowe uległy wykasowaniu. W ocenie skarżącego Komendant uchybił terminowi do jego złożenia, bowiem postępowanie zostało wszczęte 3 kwietnia 2024 r., podczas gdy punkty karne za wykroczenie drogowe z 26 marca 2023 r. zostały już automatycznie usunięte z ewidencji. Skarżący podkreślił, że na dzień wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji liczba punktów karnych nie przekraczała progu 24 pkt. 3. Organ odwoławczy decyzją z 12 września 2024 r., powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 570), orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, w myśl którego "starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji". Organ wyjaśnił, że wniosek policji jest dokumentem urzędowym, a zatem - w myśl art. 76 § 1 k.p.a. - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Z tego też względu ani starosta, ani organ odwoławczy nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania i badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowania kierowcy, ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. W zakresie stanu faktycznego organ odwoławczy ustalił, że na dzień złożenia przez Komendanta wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego, skarżący przekroczył 24 punkty. Organ odwoławczy argumentował, że starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) oraz samorządowe kolegium odwoławcze wiąże wniosek Komendanta w zakresie stwierdzonych w nim faktów, zatem w razie przekroczenia 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, organy te zobligowane są wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzja wydawana w tym zakresie ma charakter związany. Decyduje o tym zwrot: "starosta wydaje decyzję", która nie przewiduje możliwości wydania decyzji innej treści w tak stwierdzonym stanie faktycznym. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy argumentował, że zarzut naruszenia art. 12 k.p.a. dotyczy czynności Komendanta, a przedmiotem postępowania odwoławczego jest kontrola decyzji organu I instancji. Przepisy prawa nie określają konkretnego terminu na przesłanie wniosku o skierowanie na badanie w zakresie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, nadto termin jego przesłania nie miał wpływu na wydane rozstrzygnięcie. 4. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2024 r. organ odwoławczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia 12 września 2024 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w następujący sposób: występujące na stronie trzeciej decyzji zdania "Jeżeli termin roczny był liczony od dnia "26 marca" 2024 r,, ostatnim dniem tego terminu będzie dzień "26 marca" 2024 r. Punkty karne otrzymane 26 marca 2024 r. zostałby zatem usunięte z centralnej ewidencji kierowców z upływem 26 marca 2024 r. tj. 27 marca 2024 r.", zastąpić zdaniami "Jeżeli termin roczny był liczony od dnia "26 marca" 2023 r" ostatnim dniem tego terminu będzie dzień "26 marca" 2024 r. Punkty karne otrzymane 26 marca 2023 r. zostałby zatem usunięte z centralnej ewidencji kierowców z upływem 26 marca 2024 r. tj. 27 marca 2024 r.". 5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w całości i umorzenie postępowania oraz skierowanie sprawy do rozstrzygnięcia na rozprawie. Zarzucił: - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 12 k.p.a. poprzez złożenie przez Komenda wniosku o skierowaniu na badanie w zakresie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji dopiero po upływie kilku miesięcy od przekroczenia 24 punktów za wykroczenia drogowe, podczas gdy przepisy postępowania administracyjnego, jak i przepisy wykonawcze nakładają obowiązek niezwłocznego działania organu w tym zakresie, - błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia polegający na uznaniu, że liczba punktów karnych przypisanych mu za wykroczenia drogowe w dniu wydania decyzji przekraczała ustawowy próg 24 punktów. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu odwoławczego, że przepisy prawa nie określają terminu na przesłanie przez Komendanta wniosku o skierowanie na badanie w zakresie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. W jego ocenie jest to termin niezwłoczny, czyli bez zbędnej zwłoki, a wynika z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego. Zdaniem skarżącego Komendant uchybił terminowi na złożenie przedmiotowego wniosku, gdyż wniosek trafił do UM w R. po 26 marca 2024 r., natomiast postępowanie wobec skarżącego zostało wszczęte dopiero 3 kwietnia 2024 r., a więc w sytuacji, w której punkty karne za wykroczenie drogowe z 26 marca 2023 r. powinny zostać usunięte z ewidencji. W tym stanie rzeczy organ pierwszej instancji zobowiązany był umorzyć postępowanie, czego nie uczynił. Skarżący podniósł, iż w świetle art. 98 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami, punkty karne usuwa się wraz z upływem 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie przepisów drogowych, w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1, o ile taka grzywna została nałożona. Natomiast skierowanie na egzamin kontrolny w związku z treścią art. 99 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu na egzamin kontrolny na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 tego przepisu. Mimo że starosta (prezydent) jest związany wnioskiem uprawnionego organu i zobligowany do wydania decyzji, jednakże we własnym zakresie winien poczynić własne ustalenia i samodzielnie ocenić materiał dowodowy na dzień wydania decyzji. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynikało, że na dzień wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji liczba punktów karnych nie przekraczała progu 24 punktów. 6. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego z dnia 12 września 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 26 czerwca 2024 r. w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii kat. B. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, określonych w komunikacie starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek Wojewódzkiego Komendanta Policji. Organ I instancji jako podstawę prawną orzeczenia powołał również art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, który stanowi, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 25 marca 2024 r. Komendant wystąpił do organu I instancji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do prowadzenia pojazdem, który w okresie od 26 marca 2023 r. do 6 grudnia 2023 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał łącznie 29 punktów karnych. W myśl art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej, art. 18 ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z 16 grudnia 2021 r., a zatem art. 18 uzyskał moc obowiązującą od 17 września 2022 r. Zaznaczyć należy, że wszystkie naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które skarżący uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych miały miejsce po 17 września 2022 r., a zatem już pod rządami obowiązującego art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - bezwzględny obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych. W związku z oświadczeniem skarżącego, że nie zgadza się z liczbą naliczonych punktów karnych i wnosi o umorzenie postępowania w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, organ I instancji zwrócił się do Komendanta o weryfikację, czy wystosowany wniosek jest aktualny. W odpowiedzi Komendant podał, że punkty karne zostały naliczone prawidłowo oraz wskazał, że wnioski o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami i poinformowania skarżącego o obowiązku wykonania badania psychologicznego sporządzone zostały w dniu 25 marca 2024 r., czyli przed dniem w którym możliwe było usunięcie naliczonych punktów karnych. W sprawie trzeba podkreślić, że w świetle art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, starosta (prezydent miasta) jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Zatem w sprawie organy związane były informacją, co do liczby punktów karnych skarżącego podanych przez Komendanta, wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji skarżącego, organ nie miał kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych mu ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Tylko Komendant jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym kontrolującym decyzje wydane w takich sprawach. Przyjęcie poglądu, że organ administracji jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych (por.m.in. wyroki NSA: z 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1811/17, z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17, z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 474/22, dostępne: cbois.nsa.gov.pl). Wobec powyższego osoba, która naruszyła przepisy ruchu drogowego może podejmować próbę zakwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje prawo wniesienia skargi na tę czynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. Inny organ administracyjny w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jak już wspomniano, jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por.m.in. wyrok NSA z 31 marca 2011 r., sygn. I OSK 1013/10). W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącego, organy nie mogły weryfikować liczby przypisanych punktów karnych wskazanych przez Komendanta we wniosku z 25 marca 2024 r. Prowadząc postępowanie w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, organy nie mają bowiem kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych skarżącemu za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Argumentacja skarżącego, że postępowanie w sprawie powinno zostać umorzone, gdyż zarówno wniosek Komendanta, jak i wszczęcie postępowania przez organ I instancji i wydanie decyzji nastąpiło po 26 marca 2024 r. - kiedy punkty karne za wykroczenie drogowe z 26 marca 2023 r. powinny zostać usunięte z ewidencji, nie znajduje uzasadnienia prawnego. Organ I instancji, będąc związany wnioskiem Komendanta, nie miał żadnych podstaw do umorzenia postępowania w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Jak już Sąd wyjaśnił, organ jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej, co w sprawie nastąpiło. Podkreślić należy, iż w dniu sporządzenia przez Komendanta przedmiotowego wniosku (25 marca 2024 r.) skarżący przekroczył 24 punkty – zatem wystąpiła ustawowa przesłanka skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Nadrzędność celu, jakim jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym zadecydowała o przyjęciu przez ustawodawcę sztywnej zasady, w myśl której przekroczenie liczby 24 punktów skutkuje obligatoryjnym skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jeżeli liczba punktów znajduje oparcie we wpisach ostatecznych istniejących na dzień sporządzenia wniosku (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 stycznia 2025 r., III SA/Lu 685/24, CBOSA). Zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 2 u.k.p., sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega m.in. osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji. W sprawie fakt powtarzających się wykroczeń, w tym dwukrotne naruszenie przepisów powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, którego następstwem było naruszenie czynności narządu ciała lub roztrój zdrowia świadczą o uzasadnionych wątpliwościach co do posiadania przez osobę dopuszczającą się tych naruszeń, czyli skarżącego, kwalifikacji do kierowania pojazdami. Stan faktyczny sprawy został zatem prawidłowo ustalony przez organ pierwszej instancji. Skarżący nie przedstawił również żadnego dowodu, który podważałby ustalenia organów administracji (w szczególności obalałyby domniemanie prawdziwości dokumentu urzędowego w postaci wniosku Komendanta z 25 marca 2024 r.). W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury mających wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie było podstaw do przyjęcia, iż materiał dowodowy został oceniony w sposób nieobiektywny czy noszący znamiona dowolności. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Organy prawidłowo ustaliły, że w sprawie zaistniały podstawy do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B, co znalazło wyczerpujące wyjaśnienie w uzasadnieniach decyzji obu instancji, odpowiadających wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując powyższe, Sąd uznał, że kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji nie wykazała naruszeń przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani naruszeń przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i a p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.