III SA/Gl 93/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić doradcę podatkowego dla skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwocie 500 zł, skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Z oświadczenia, zawartego na druku urzędowego formularza wynika, że w związku z kryzysem gospodarczym jego sytuacja finansowa jest trudna, zarówno jako pracownika, jak i wspólnika spółki. Działalność spółki jest aktualnie zawieszona. Strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoją żoną K. oraz dwójką dzieci: M. F. ([...] lat) i B. F. ([...] lat). Skarżący jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę i jego dochód miesięczny wynosi 1.386 zł brutto, ponadto na podstawie umowy zlecenia uzyskuje miesięcznie honorarium w wysokości 600 zł. Z jego oświadczenia wynika, że honorarium to jest zajęte w całości przez komornika. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani papierów wartościowych W odpowiedzi na wezwania referendarza sądowego z dnia [...] r. skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego aktualną i rzeczywistą sytuację majątkową – z uwzględnieniem sytuacji majątkowej jego żony. W pierwszej kolejności wnioskodawca nadesłał zeznania podatkowe PIT – 36 za 2009 r. oraz PIT/B za 2009 r. Z ostatniego zeznania podatkowego wynika, że skarżący, jako wspólnik "A" za 2009 r. nie osiągnął dochodu. Z zaświadczenia o zarobkach i wynagrodzeniu wynika, że R. F. jest zatrudniony jako [...] w firmie "B" na czas nieokreślony. Wynagrodzenie zamyka się w kwocie 1.386 zł i nie jest obciążone żadnym zajęciem. Z umowy zlecenia, zawartej przez skarżącego z "C" Sp. z o.o. w C. wynika, że skarżący pełni obowiązki [...] w budynkach mieszkalnych przy ul. [...] w L. Wynagrodzenie z tego tytułu wynosi 600 zł miesięcznie. Z kolei córka skarżącego M. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, która ma trwać nie dłużej niż do dnia [...]. Jednocześnie wnioskodawca nadesłał decyzję Burmistrza L. z dnia [...] r., nr [...] na mocy której wykreślono z ewidencji działalności gospodarczej jego żonę, która prowadziła działalność gospodarczą pod "D". Z kolei postanowieniem z dnia [...] r. zawieszono z dniem [...] r. działalność gospodarczą spółki "A". W spółce tej skarżący miał udziały. Ponadto skarżący nadesłał również miesięczne rachunki za: czynsz (900 zł); energię elektryczną (133,35 zł) oraz telefon (31,98 zł). Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Na wstępie należy zaznaczyć, że R. F. składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie doradcy podatkowego. Mając to na uwadze, odnosząc się do tego wniosku należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli na zasadzie art. 245 § 2 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście należy uznać, że okoliczności sprawy uzasadniają całkowite uwzględnienie zgłoszonego żądania. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżący udokumentował swój aktualny stan majątkowy w sposób rzetelny i wyczerpujący. Z analizy przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Łączny miesięczny dochód czteroosobowego gospodarstwa zamyka się w kwocie około 2.000 zł netto, co daje kwotę średnio 500 zł netto na osobę. Na wydatki gospodarstwa domowego składa się kwota 1065 zł, przeznaczana średnio miesięcznie na regulowanie opłat związanych z użytkowaniem mieszkania oraz opłat za tzw. media. Faktyczne źródła uzyskiwania dochodów skarżącego i jego żony uległy obecnie wyraźnemu zmniejszeniu. Działalność spółki, w której skarżący miał swoje udziały jest obecnie zawieszona, a żona skarżącego z dniem [...] r. zaprzestała prowadzenia swojej działalności gospodarczej. W efekcie, to skarżący uzyskuje jedynie dochód, a jego córka uzyskuje jedynie minimalne wynagrodzenie na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Spółka, w której skarżący miał swoje udziały nie przynosi obecnie żadnego dochodu, a żona strony nie prowadzi już swojej działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że dochód osiągany przez skarżącego nie pozwala mu na samodzielne poniesienie kosztów postępowania w tej sprawie. Należy mieć na uwadze fakt, że wpis sądowy od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł, a równolegle toczą się cztery sprawy sądowoadministracyjne, zainicjowane skargami wnioskodawcy (III SA/Gl 92 – 95/11). Łączny wpis od tych spraw zamknąłby się wiec w kwocie 2.000 zł. Tak więc, w ocenie rozpoznającego wniosek, strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.