III SA/Gl 931/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 lipca 2025 r., nr 2401-IOA.4105.34.2025.BS w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2021 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 8 września 2025 r. B sp. z o.o. w W. (dalej: strona skarżąca), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach 30 lipca 2025 r., nr 2401-IOA.4105.34.2025.BS w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2021. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 8 października 2025 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która w imieniu spółki podpisała skargę (aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub pełny odpis KRS strony skarżącej). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane 14 października 2025 r. na adres strony skarżącej podany w skardze i uznane za skutecznie doręczone z dniem 31 października 2025 r. W zakreślonym terminie, który upływał 7 listopada 2025 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Dodatkowo zgodnie z art. 57 p.p.s.a. elementami składowymi skargi są: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Podobnie z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (art. 48 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W przedmiotowej sprawie stronie skarżącej przesłano wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi 14 października 2025 r. na adres podany w skardze i uznane zostało za skutecznie doręczone z dniem 31 października 2025 r. W przesyłce tej zawarta była informacja o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. W zakreślonym terminie, który upływał 7 listopada 2025 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Skutkiem tego w aktach sprawy brak jest kompletnej dokumentacji obrazującej sposób reprezentacji strony skarżącej. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.