III SA/Gl 935/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie wydania upoważnienia do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę. W dniu 28 października 2024 r. M.T. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta Zabrze z dnia 16 sierpnia 2023 r. w przedmiocie wydania uprawnienia do kierowania pojazdami. W odpowiedzi na skargę organ potrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wskazując, że dokument prawa jazdy wydawany jest na okres wskazany w orzeczeniu lekarskim znajdującym się w aktach kierowcy. Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił i zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Z akt administracyjnych wynika, że 25 lipca 2022 r. skarżąca złożyła do Prezydenta Miasta Zabrze wniosek o wydanie prawa jazdy kat. A. We wniosku wskazała, że 10 czerwca 2011 r. zostało jej wydane prawo jazdy kat. B. Do wniosku załączyła orzeczenie lekarskie z 21 lipca 2022 r. stwierdzające brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E, T. W orzeczeniu tym określono termin następnego badania na 21 lipca 2027 r. W wyniku realizacji tego wniosku i w oparciu o orzeczenie lekarskie z 21 lipca 2022 r. Prezydent Miasta Zabrze na podstawie art. 10 ust. 1-3, art. 124 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978 z późn. zm.), art. 150 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. w dniu 16 sierpnia 2023 r. wydał decyzję o przyznaniu skarżącej uprawnienia do kierowania pojazdami i wydał prawo jazdy ważne do 21 lipca 2027 r. w zakresie kategorii AM, A1, A2, A, B1, B. W decyzji tej organ administracji pouczył skarżącą o tym, że zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. od decyzji przysługuje stronie prawo odwołania się w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołanie składa się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W dniu 28 sierpnia 2023 r. na wydanej decyzji, pod powyższym pouczeniem, skarżąca podpisała się potwierdzając odbiór dokumentu prawa jazdy. Z akt sprawy także wynika, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji z 16 sierpnia 2023 r., to do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie złożyła odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W świetle powyższego wskazać należy, że wniesienie skargi do sądu na decyzję organu I instancji wydaną w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne, gdyż w postępowaniu tym obowiązuje zasada dwuinstancyjności. Brak dopuszczalności skargi powoduje niemożność jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. tut. Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzeknie na podstawie odrębnego postanowienia.