III SA/Gl 970/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w K. na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Strona skarżąca [...] Spółka z o.o. w K. zaskarżyła decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z dnia [...] ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe wobec strony skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie. Podkreślił, iż przedmiotem skargi jest wyłącznie decyzja organu I instancji, od której środek zaskarżenia do Sądu administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. odtąd p.p.s.a.) Sąd odrzuci skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] doręczona stronie skarżącej w dniu [...] wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Strona skarżąca odwołała się od decyzji, jednak jej odwołanie zostało postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] pozostawione bez rozpoznania z uwagi na uchybienie terminowi. Postanowienie to jako kończące postępowanie w sprawie podlegało skardze do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a, jednak nie jest ono przedmiotem skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie. Skarżący w uzasadnieniu skargi nie zawarł jakichkolwiek zarzutów przeciwko postanowieniu z [...] co uniemożliwia przyjęcie domniemania, że jego wolą było również zaskarżenie powyższego postanowienia. Podkreślić należy, że wprawdzie skarżący wyczerpał przysługujące mu w sprawie środki zaskarżenia i tym samym uczynił zadość wymogowi określonemu w art. 52 § 1 p.p.s.a., jednak rzeczony przepis nie może być interpretowany jako uznający skargę do sądu administracyjnego za czynność konwalidującą wcześniejsze wadliwe odwołanie. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd orzekł zatem o odrzuceniu skargi na mocy cytowanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 PSA.