III SA/Gl 971/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Skargą z dnia [...] r. P. B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r., nr [...]. Od skargi nie został uiszczony wpis, w związku z czym zarządzeniem z dnia [...] r. na podstawie art. 220 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł. W wezwaniu zaznaczono, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu [...] r., o czym świadczy pokwitowanie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Do dnia dzisiejszego wpis nie został jednak uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Zawierać winna ona m.in.: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Nadto, w świetle art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, oraz jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nie są to jednak jedyne wymogi formalne od których uzależniona jest skuteczność skargi. Przepis art. 230 p.p.s.a. stanowi bowiem, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona zadośćuczyni wezwaniu sądu, jeśli w zakreślonym terminie uiści opłatę bądź złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. W związku z tym w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w powołanym wyżej rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie - mimo prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego - stwierdzone braki nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisma, tj. do dnia [...] r.([...]). Podkreślić należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy). W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiącego, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, w zw. art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.