III SA/Gl 973/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Asesor WSA Mirosław Kupiec, Asesor WSA Barbara Orzepowska –Kyć (spr.), Protokolant Sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (pozostawienia odwołania bez rozpoznania) oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A. F. odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] 2000 r. W podstawie prawnej powołał art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 233 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację prawną. W ramach tych wyjaśnił, iż jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki decyzje Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. o nr od [...] do [...] zostały doręczone do rąk pełnomocnika strony skarżącej S. K. w dniu [...] r. Odwołanie od tych decyzji zostało złożone osobiście przez skarżącego w [...] Urzędzie Skarbowym w B. w dniu [...] r. W tej sytuacji postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. pozostawił je bez rozpatrzenia, stwierdzając, że zostało wniesione z uchybieniem terminu. Następnie w dniu [...] r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo A. F. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. o nr od [...] do [...] wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismo to zostało przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaś Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał, że wniosek podatnika został złożony w terminie przewidzianym do wniesienia skargi na postanowienie organu II instancji. Odpowiadając na wezwanie Sądu w piśmie procesowym z dnia [...] r. A. F. wskazał, że pismo z [...] r. stanowi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. W skardze A. F. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. o nr [...] do [...] wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wyjaśnił, że jego pełnomocnik S. K. mimo licznych monitów telefonicznych o terminowe złożenie odwołania, nie dostarczył dokumentów do organu odwoławczego w wymaganym terminie. Ponadto wprowadził w błąd skarżącego, twierdząc, że jest zachowany prawidłowy termin do odwołania się, gdyż dni świąteczne i wolne od pracy nie wliczają się do terminu odwoławczego. Zaakcentował, iż na skutek uchybienia terminu do wniesienia odwołania pełnomocnik unika kontaktów ze skarżącym, co zmusiło go do rezygnacji z usług pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący zarówno w skardze jak i w piśmie procesowym z dnia [...] r. nie podniósł żadnych zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. Zdaniem organu odwoławczego, pismo strony skarżącej z dnia [...] r. posiada cechy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skargi, o której stanowi art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż nie wypełnia dyspozycji powołanego przepisu. Dodatkowo organ odwoławczy poinformował, że A. F. złożył do organu wniosek z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Na rozprawie skarżący podtrzymał skargę i oświadczył, iż wniosek o przywrócenia terminu został przez organ odwoławczy rozpoznany negatywnie, a od tego orzeczenia nie wniósł skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: skarga nie okazała się zasadna. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, iż zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wyłącznie w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani do uchybienia przepisów proceduralnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; zatem skargi nie można było uwzględnić. Przede wszystkim należy wskazać, że z mocy art. 223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z kolei z mocy art. art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Odnosząc to do rozpoznawanej sprawy zaakcentować należy, że w przedmiotowej sprawie bezspornym jest stan faktyczny, z którego wynika, że decyzje pierwszoinstancyjne zostały doręczone w rąk pełnomocnika strony skarżącej S. K. w dniu [...] r. Oznacza to, że termin złożenia odwołania upłynął stronie [...] r. Odwołanie od tych decyzji zostało złożone osobiście przez skarżącego w [...] Urzędzie Skarbowym w B. w dniu [...] r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W tej sytuacji organ odwoławczy w myśl cytowanego art. 228 § 1 pkt 2 ustawy prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu orzekł o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona nie wskazała na naruszenie prawa przez organ odwoławczy, nie wniosła też żadnych zarzutów przeciw zaskarżonemu postanowieniu. Argumentacja skargi zawierała okoliczności wskazujące na przesłanki, uzasadniające zdaniem strony, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazane przez stronę okoliczności nie mogły odnieść pożądanych skutków prawnych, albowiem mogły być rozpatrzone tylko w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu do rozpoznania odwołania. Jak wynika z oświadczeń stron wniosek taki skarżący złożył w dniu [...] r. i toczyło się w tej sprawie postępowanie, które zakończyło się postanowieniem odmawiającym przywrócenia terminu. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i nie podlega ocenie Sądu. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że skarga nie wykazała by objęte nią postanowienie naruszało prawo. Musiało to skutkować oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270).