III SA/Gl 981/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącej zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od 1 marca 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie utrzymane w mocy decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na skutek, złożonego przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym samym pozbawiła się prawa do wniesienia skargi doi sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z powyższej regulacji wynika zatem, że skarżącej przysługiwało "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji wydanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – mogła ona wybrać albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skierować skargę do sądu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca dokonała wyboru środka prawnego i złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ po jego rozpatrzeniu decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z [...] r. Podkreślić jednocześnie należy, że wynikająca z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być interpretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednego z nich (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2018 r., sygn. akt II GSK 1557/18 – publ. https://cbois.nsa.gov.pl). Wobec wskazanych okoliczności sprawy uznać należy, że zgodnie z brzemieniem art. 52 § 3 p.p.s.a., skarga złożona niniejszej sprawie nie mogła zostać skutecznie złożona, gdyż możliwość jej wniesienia została wykluczona poprzez wcześniejsze skorzystanie przez skarżącą z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.