III SA/Gl 985/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 5 listopada 2018 r. sprawy ze skargi G.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. Skargą z dnia [...] r. G.S. zaskarżył opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazania wartości przedmiotu sporu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane [...] r. na adres skarżącego podany w skardze i wobec nieobecności adresata pozostawione w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienie w postaci awiza umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powyższą przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną [...] r. W terminie wyznaczonym, który upłynął w dniu [...] r. strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 tekst jedn.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak podpisu na skardze stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji ustalającej kwotę podatku od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym, że strona skarżąca została dnia [...] r. wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tych czynności, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.