III SA/Gl 992/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Barbara Orzepowska – Kyć po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zgodnie z właściwością postanawia odrzucić skargę. [...] J. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu skargi zarzucił obrazę art. 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwołwczych (t.j. Dz. U. Z 2001 r. Nr 79 poz. 856) oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia nakazującego przekazanie akt sprawy Wojewódzkiemu Państwowemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. rozpoznanie sprawy przez samorządowe kolegium odwołwcze. W odpowiedzi na skargę samorządowe kolegium odwołwcze wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazało, że skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji wydanych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. a zgodnie z art. art. 157 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t. j. z 2001 r. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia. Skoro w pierwszej instancji decyzje wydał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, to zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, organem wyższego stopnia jest Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na postanowienie samorządowego kolegium odwołwczego przekazującego sprawę do rozpoznania według właściwości. Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy należy wskazać skarżącemu, że z treści art. 157 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wynika, że właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia. Zaś zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, organem wyższego stopnia wobec Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na mocy art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał ustawowego trybu zaskarżenia decyzji pierwszej instancji. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), z mocy, których sąd postanowieniem na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego orzeczono jak w sentencji.