III SA/Gl 999/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 22 września 2008 r. sprawy ze skargi M. R. na rozstrzygnięcie nadzorcze – uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skargi organu gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze w kwestii spraw budżetowych jednostki samorządu terytorialnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., działając jako organ nadzoru, stwierdziło istotne naruszenie prawa (§ 1) w uchwale Rady M. R.Nr [...] z dnia [...] r. i nakazało jego usunięcie poprzez uchylenie części tej uchwały. W skardze z dnia [...] r. pełnomocnik M. R. wnosił o uchylenie uchwały organu nadzoru. Natomiast w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu nadzoru w pierwszej kolejności wnosił o odrzucenie skargi, a w dalszej o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi argumentował, że zaskarżona uchwała nie ma charakteru rozstrzygnięcia nadzorczego, ponieważ jedynie stwierdza istotne naruszenie prawa i nakazuje jego usunięcie, a nie stwierdza nieważności uchwały jednostki samorządu terytorialnego. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M. R. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze pismo pełnomocnika z dnia [...] r. o cofnięciu skargi i stan sprawy należy uznać, iż w sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi, a Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek niedopuszczalności skargi określonych w art. 60 P.p.s.a. Wobec powyższego, w oparciu o przywołane wyżej przepisy Sąd orzekł, jak w sentencji.