III SAB/Gl 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego (rygoru natychmiastowej wykonalności) postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) na rzecz "A" sp. z o.o. w W., tytułem zwrotu kosztów postępowania. "A" sp. z o.o. w W., reprezentowana przez radcę prawnego C. S. w dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K.. Strona skarżąca zarzuca w skardze, że organ odwoławczy nie rozpoznał zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...] nadającego rygor natychmiastowej wykonalności decyzji o nr [...] z dnia [...] r. określającej skarżącej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w łącznej kwocie [...] zł. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania postanowienia w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przypisanych, wydanie postanowienie sygnalizacyjnego o jakim mowa w art. 155 p.p.s.a., wymierzenie organowi grzywny o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o umorzenie postępowania podając, że postanowieniem z dnia [...] r. r. rozpoznał zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. (przedmiotowe postanowienie zostało przekazane do Sądu wraz z aktami sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z akt sprawy wynika, że zażalenie "A" sp. z o.o. w W. z dnia [...] r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. uzupełnione pismem z dnia [...] r. zostało przekazane przez organ pierwszej instancji Dyrektorowi Izby Celnej w K. w dniu [...] r. Stosownie do art. 35 § 3 in fine ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 r., poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej Kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty, a o ewentualnym niezałatwieniu sprawy w ww. terminie organ winien zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 Kpa). W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie wywiązał się z obowiązków nałożonych przez powołane wyżej przepisy. Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność (w dniu [...] r.), wydał w dniu [...] r. postanowienie, którym utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, w związku z czym ustała jego bezczynność. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W związku z tym nie ma także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a, bowiem z przepisu tego wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny tylko w przypadku, gdy uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu. W rozpatrywanej sprawie, skoro po wniesieniu skargi na bezczynność organu - organ wydał akt, co do którego pozostawał w bezczynności, zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, niepublikowana). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a, orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1, art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).