III SAB/Gl 102/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. V. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 stycznia 2024 r. H. V. (dalej "skarżąca") działająca przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do tutejszego sądu, w formie dokumentu elektronicznego, skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy. Skarga została wniesiona za pośrednictwem platformy EPUAP na adres organu administracji publicznej i składała się z pisma przewodniego zawierającego podpis zaufany pełnomocnika, jednakże pozbawionego jakiejkolwiek treści oraz drugiego pisma, również datowanego na 18 stycznia 2024 r., zawierającego właściwe żądanie skargi i jej uzasadnienie, jednakże niepodpisanego. Ponadto do skargi nie załączono pełnomocnictwa mimo jego wymienienia wśród załączników do skargi. Dlatego też zarządzeniem z 22 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnego skargi przez jej podpisanie podpisem elektronicznym oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w mieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Osobnym zarządzeniem z 22 lutego 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w trybie elektronicznym 21 marca 2024 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie doręczenia znajdujące się w aktach sprawy. Tym samym wyznaczony termin upłynął 28 marca 2024 r. Pełnomocnik skarżącej pismem z 25 marca 2024 r. cofnął skargę nie wykazując innej aktywności do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zanim sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania sprawy, w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Powinność ta wynika z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., który stanowi, że w sytuacji, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podlega ona odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., niezależnie od szczególnych wymogów, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo winno zawierać podpis strony. .Z kolei art. 46 § 2a p.p.s.a. w wypadku pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego winien być to podpis kwalifikowany elektroniczny, zaufany lub osobisty. Art. 37 § 1 p.p.s.a. zobowiązuje pełnomocnika strony do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu. Z kolei art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności procesowej na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. Jeżeli pomimo stosownego wezwania strona nie uzupełni braków formalnych skargi, wówczas na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd obowiązany jest do jej odrzucenia. Analogicznie rzecz się ma w razie nieuiszczenia wpisu od skargi, z tym, że w tym wypadku podstawę prawną stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podnieść należy, że pełnomocnik skarżącej podpisał jedynie pismo przewodnie do skargi a nie podpisał pisma będącego skargą właściwą, tj. wskazującego przedmiot sprawy, zawierającego wnioski procesowe i uzasadnienie. Praktyka ta w wypadku skarg składanych w formie dokumentu elektronicznego występuje dość często i była w przeszłości przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą siedmiu sędziów z 6 grudnia 2021 r. sygn.. akt I FPS 2/21 (publ. ONSA i WSA1/2 z 2022 r.) stwierdził, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Sąd rozpoznający sprawę w całości podziela ten pogląd. Należy zwrócić także uwagę, że pełnomocnik skarżącej nie mógł skutecznie cofnąć skargi, skoro jej skutecznie nie złoży. Oznacza to, że pismo z 25 marca 2024 r. nie wywołuje skutków prawnych. Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.