III SAB/Gl 103/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-05-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Marzanna Sałuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę prawną, która nie wykazała umocowania swojego reprezentanta i nie uiściła wpisu sądowego, pomimo wezwania do uzupełnienia braków, może zostać skutecznie cofnięta?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę prawną, która nie wykazała umocowania swojego reprezentanta i nie uiściła wpisu sądowego, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie może zostać skutecznie cofnięta, ponieważ nie została skutecznie wniesiona. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Fundacja złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Sąd wezwał Fundację do uzupełnienia braków formalnych skargi (wykazanie umocowania reprezentanta) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca nie uzupełniła braków ani nie uiściła wpisu w wyznaczonym terminie, a następnie złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w K. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 marca 2025 r, Fundacja [...] w K. (dalej: strona skarżąca), reprezentowana przez G. K., złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w kwestii złożonego 17 lutego 2025 r. wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie dla osoby, która podpisała skargę – nadesłanie właściwego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz statutu. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania obu wskazanych wyżej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania, została doręczona stronie skarżącej 1 kwietnia 2025 r. W terminie, który upłynął bezskutecznie 8 kwietnia 2025 r., strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi ani nie uiściła wpisu, natomiast datowanym na 8 kwietnia 2025 r. oświadczeniem wycofała złożoną skargę. . . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Jak stanowi art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 zwanej dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponieważ skarga jest pierwszą czynnością w postępowaniu a strona skarżąca osobą prawną, dlatego też w sprawie znajduje art. 29 p.p.s.a., zgodnie z którym organ osoby prawnej winien wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności procesowej na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę od uiszczenia opłaty od pisma w terminie siedmiu dni. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę ,której braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Z kolei jeżeli pomimo stosownego wezwania strona nie uiści wpisu od skargi, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Strona skarżąca, wezwana 1 kwietnia 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu, nie wykonała w terminie, który upłynął 8 kwietnia 2025 r., żadnego z tych wezwań. Natomiast złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, które nie może wywołać skutków prawnych. Skarga nie została bowiem skutecznie wniesiona, przez co nie można było jej skutecznie cofnąć. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło