III SAB/Gl 13/05
PostanowienieWSA w Gliwicach2005-09-16
Skład orzekający: NSA Henryk Wach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna w sytuacji, gdy skarżący kwestionuje prawidłowość ostatecznej decyzji administracyjnej i domaga się wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest dopuszczalna, gdy skarżący w istocie kwestionuje prawidłowość ostatecznej decyzji administracyjnej i domaga się jej wznowienia lub stwierdzenia nieważności. Takie żądania wykraczają poza zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego bezczynności organu, a właściwe tryby regulowane są przepisami Ordynacji podatkowej lub prawa celnego.Stan faktyczny
M.W. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K., zarzucając mu niedoręczenie decyzji wymiarowej dotyczącej importowanego samochodu. Skarżąca opisała nieprawidłowości w sprawie i wskazała na potrzebę wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na ostateczność decyzji, wcześniejsze odrzucenie skargi przez NSA oraz toczące się postępowanie egzekucyjne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie skargi na bezczynność organu p o s t a n a w i a odrzucić skargę
[...] M.W. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. polegającą na nie doręczeniu jej decyzji wymiarowej z [...] dotyczącej samochodu importowanego z zagranicy. W uzasadnieniu opisała dotychczasowy stan sprawy akcentując nieprawidłowości, jakie w jej ocenie zaistniały w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wnosząc o oddalenie skargi przypomniał, że na skutek odwołania strony wskazana decyzja została utrzymana w mocy rozstrzygnięciem Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z [...], a następnie postanowieniem z 29 listopada 1994 r., sygn. akt SA/Ka 2163/94 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w Ośrodku Zamiejscowym w Katowicach odrzucił skargę M.W. na decyzję ostateczną. Wobec tych faktów, organ celny stwierdził, że skarga na bezczynność nie jest zasadna. Na końcu wyjaśnił, że toczy się postępowanie egzekucyjne dotyczące kwoty nieuiszczonego cła oraz odsetek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zarzuty skarżącej dotyczą sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, która podlegała kontroli sądowoadministracyjnej. W ocenie skarżącej doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), co w konsekwencji winno skutkować wznowieniem postępowania, stwierdzeniem jej nieważności albo jej uchyleniem lub zmianą.
Należy wobec tego przypomnieć, że w aktualnym stanie prawnym wszelkie regulacje dotyczące uruchomienia trybów nadzwyczajnych zawarte są w ustawie Ordynacja podatkowa oraz w przepisach prawa celnego. Natomiast sąd administracyjny nie posiada kompetencji, aby uwzględnić żądanie skarżącej w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, żądanie skarżącej – pozostaje poza zakresem rzeczowym postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tego też powodu, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi było niedopuszczalne.
Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym z mocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 tej ustawy, co też orzeczono.
su.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło