III SAB/Gl 132/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 24 maja 2024 r. sprawy ze skargi V. O. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie: wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: odrzucić skargę. V. O. (dalej zwany skarżącym), za pośrednictwem pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z 11 stycznia 2024 r. na bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie rozpatrzenia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy. Skarga został przesłana elektronicznie, ale nie była podpisana. Sąd zwrócił się do organu o nadesłanie oryginału skargi nadesłanej elektronicznie celem weryfikacji jej podpisu. W wyniku wezwania organ nadesłał oryginał skargi, który nie był podpisany przez pełnomocnika skarżącego ani przez samego skarżącego. W związku z zarządzeniami z 22 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego 28 marca 2024 r., co dokumentuje "Urzędowe Poświadczenie Doręczenia" dołączone do akt sądowych. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m.in. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak stanowi art. 12b § 1 p.p.s.a., określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Powyższe zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także skargi stanowiącej załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, co potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt FPS 2/21: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego. Skarga stanowiła załącznik do dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem zaufanym skarżącego i nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, pod rygorem odrzucenia skargi oraz nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. W wyznaczonym terminie powyższy obowiązek nie został jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.