III SAB/Gl 154/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zatrudniania cudzoziemców postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi; 3) zasądzić od Wojewody Śląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 4 czerwca 2019 r. A Sp. z o.o. w S. (dalej zwana skarżącą lub spółką), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego, cofnęła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zatrudniania cudzoziemców. W uzasadnieniu powyższego podała, że organ rozpoznał sprawę i wydał zezwolenie na pracę, co oznacza, iż uwzględnił skargę. Jednocześnie złożyła wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu, który po złożeniu skargi rozpoznał sprawę i wydał zezwolenie na pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym złożony przez pełnomocnika skarżącej spółki wniosek o cofnięciu skargi uznać należało za skuteczny i dopuszczalny. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., a nadto zwrot na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego wskazać należy, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 tego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie jak wynika z odpowiedzi na skargę organ wydał zezwolenie na zatrudnienie cudzoziemca po wniesieniu skargi na bezczynność (skarga wpłynęła do organu 10 kwietnia 2019 r., a w dniu 24 kwietnia 2019 r. organ wydał zezwolenie typ A). Tym samym działanie organu, które bezczynność usunęło, należało zakwalifikować jako działanie samokontrolne, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. uzasadniające zwrot poniesionych przez stronę skarżącą kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. niezależnie od cofniętej skargi z uwagi na bezprzedmiotowość dalszego postępowania. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) wynoszące 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa. W przypadku zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania sądowego, tj. cofnięcia skargi i bezprzedmiotowości postępowania w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienia z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II OZ 944/18, z dnia 20 marca 2019 r. sygn. akt II OZ 185/19 oraz z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt II OZ 873/18) ugruntował się pogląd, zgodnie z którym w sprawach, w których wystąpiły dwie podstawy umorzenia postępowania jednocześnie, a każda z tych podstaw umożliwia inny zakres orzeczenia o kosztach postępowania, nie ma przeszkód aby przyjąć, że jednocześnie będzie możliwy zwrot w całości uiszczonego wpisu sądowego oraz zwrot na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. kosztów postępowania. Sąd w składzie orzekającym pogląd ten podziela w całości, zatem orzekł jak w sentencji.