III SAB/Gl 171/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.J. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie potrąceń z emerytury postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 22 stycznia 2026 r. Z.J. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność i przewlekłość Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Organ) w sprawie wniosku o zaprzestanie potrąceń ze świadczenia emerytalnego skarżącego o nr [...]. Skarżący wskazał, iż wnioskiem z 18 grudnia 2025 r. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w C. o natychmiastowe wstrzymanie potraceń z emerytury prowadzonych na podstawie przedawnionych i niewykonalnych decyzji z lat 2013 i 2017. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Organu wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż rozpatrzenie przedmiotowej skargi nie jest objęte zakresem art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - dalej jako: "p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłącze-niem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego okre-ślonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjne-go (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordy-nacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna, ale tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie Skarżący zarzucił Organowi bezczynność w zakresie żądanego przez niego we wniosku z 18 grudnia 2026 r. wstrzymania potrąceń z przysługującego mu świadczenia emerytalnego wynoszącego 9.105,65 zł (brutto) łącznie należności z tytułu nieopłaconych składek w terminie, należności alimentacyjnych (bieżące alimenty) oraz innych należności (niealimentacyjnych). Mając na uwadze przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie należy przede wszystkim zauważyć, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych orzekają co do zasady sądy powszechne a nie sądy administracyjne. W świetle bowiem art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 z późn. zm.) sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawą cywilną. Stąd też na podstawie art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji ZUS wydanych w indywidualnych sprawach przysługuje co do zasady odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Natomiast wyjątki w tym zakresie zostały wskazane w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. Dla porządku należy wskazać, że zgodnie z art. 83 ust. 4 u.s.u.s. "Od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego". W świetle powyższych regulacji prawnych należy stwierdzić, że każda decyzja wydana przez ZUS w indywidualnej sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych podlega zaskarżeniu do sądu powszechnego, a jedyne odstępstwa dotyczą decyzji, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. Sprawy wskazane w tym ostatnim przepisie, w drodze wyjątku, pozostają sprawami administracyjnymi w znaczeniu materialnym i formalnym. W konsekwencji decyzje w nich wydane podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wśród spraw wymienionych w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. nie ma jednak spraw dotyczących zwrotu nienależnie potrąconych należności ze świadczenia emerytalnego a zatem w tych sprawach niedopuszczalna jest droga sądowoadministracyjna. W konsekwencji uznać należy, że skoro niedopuszczalnym jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydaną w przedmiocie nienależnych potrąceń ze świadczenia emerytalnego, to tym samym za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że będąca przedmiotem skargi bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Z powyższych względów Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w postanowieniu.