III SAB/Gl 185/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi W.P. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z [...] W. P. (dalej jako "strona skarżąca" lub "wnioskodawca") zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w K. (dalej jako "organ") o udostępnienie informacji publicznej przez podanie "czy Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. M. L. i adwokat A. L. prowadząca praktykę adwokacką m.in. w K. przy ul. [...] są ze sobą spokrewnione, a jeżeli tak to w jakim stopniu". W odpowiedzi Prokurator Okręgowy powołując się na ustawę z dnia 6 września 2021 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 – dalej w skrócie jako "u.d.i.p.") poinformowała skarżącego, że żądana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej (pismo z 16 sierpnia 2021 r. nr 3015-5.Ip.3.2021). Pismem z [...] skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prokuratora Okręgowego w K. Zarzucając organowi naruszenie art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2 (zdanie drugie) oraz ust. 3, art. 6 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 1, art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 31 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 231 § 1 i 2 k.k., domagał się nakazania udzielenia żądanej informacji oraz wyciągnięcia na podstawie art. 23 u.d.i.p. konsekwencji wobec Prokurator Prokuratury Okręgowej E. T w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej, o którą wnioskował. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że przed Sądem Rejonowym w C., a następnie przed Sądem Okręgowym toczyła się jego sprawa z oskarżenia prywatnego. We wszystkich instancjach korzystał z pomocy adwokata z urzędu, którym była A. L. Sprawę przegrał, ale po uprawomocnieniu się wyroku dowiedział się, że Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. M. L. i adwokat A. L. to osoby spokrewnione. Podobnie Prokurator Prokuratury Rejonowej w C. K. M. i SSO G. M. to osoby pozostające w zależnościach rodzinnych. Dlatego też wystąpił o informację publiczną w w/w sprawie. Wskazał, że Prokuratura Okręgowa w K. jest nadrzędnym organem Prokuratury Rejonowej w C., która rozstrzygała jego sprawę. Informację, o którą wystąpił, zamierza wykorzystać w postępowaniu kasacyjnym, gdyż w jednym okręgu, w jednej sprawie, wzajemne zależności rodzinne nie mogą mieć miejsca. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że nie pozostawał w bezczynności. Na wniosek skarżącego odpowiedział. Wskazał, że informacja, której udzielenia skarżący się domagał nie stanowiła informacji publicznej, gdyż nie znajdowała się w aktach osobowych prokuratora, czy innych dokumentach w posiadaniu których jest Prokurator Okręgowy w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, to zgodnie z art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Oznacza to, że w przypadku tego rodzaju skarg, skierowanie ich do rozpoznania w powyższym trybie nie jest uzależnione od wniosku strony. Na takiej właśnie podstawie została rozpoznana przez Sąd złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Prokuratora Okręgowego w K. w przedmiocie udostępnieniu informacji publicznej. Ustalenie, czy w sprawie o udostępnienie informacji publicznej zachodzi bezczynność organu wymaga odniesienia się do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 – dalej jako "u.d.i.p."). I tak pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p. Z dalszych przepisów u.d.i.p. wynika, że udostępnianie informacji publicznej odbywa się na wniosek i winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Ustawodawca nie przewidział żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1). Z kolei, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżący wnioskiem z dnia [...] wystąpił do Prokuratury Okręgowej w K. o udostępnienie informacji publicznej przez podanie "czy Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. M. L. i adwokat A. L. prowadząca praktykę adwokacką m.in. w K. przy ul. [...] są ze sobą spokrewnione, a jeżeli tak to w jakim stopniu". Prokurator Okręgowy powołując się na ustawę z dnia 6 września 2021 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429) poinformowała skarżącego, że żądana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej (vide: pismo z 16 sierpnia 2021 r. nr 3015-5.Ip.3.2021). Zdaniem Sądu, powyższa odpowiedź udzielona przez Prokuratora Okręgowego świadczy o prawidłowej reakcji na wniosek i nie stanowi o naruszeniu prawa. W świetle art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznych dotyczy wyłącznie takich informacji, które są w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Dla realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej istotne jest zatem to, czy podmiot będący adresatem wniosku dysponuje danymi informacjami. Brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę negatywną do rozpatrzenia żądania (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 127/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wówczas to organ powinien odpowiedzieć pisemnie na wniosek, wskazując powody nieudzielenia żądanych informacji. Powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu danych objętych wnioskiem uwalnia podmiot zobowiązany od zarzutu bezczynności w sprawie, albowiem z oczywistych względów nie można oczekiwać udostępnienia danych, którymi podmiot ten nie dysponuje. Dodać należy, iż rozpatrujący wniosek skarżącego z dnia [...] organ, tj. Prokurator Okręgowy w K. był związany jego treścią i nie był zobowiązany ani uprawiony do jego modyfikacji lub uściślania, a w szczególności wytwarzania informacji, o którą wnioskowano. Czynności takie stanowią o przetworzeniu informacji, dla uzyskania której wnioskodawca powinien wykazać szczególnie istotny interes społeczny (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a tego skarżący we wniosku nie wykazał. Na gruncie badanej sprawy podmiot zobowiązany powiadomił skarżącego o sposobie załatwienia wniosku, pismem z dnia 16 sierpnia 2021 r. Nie odmówił udostępnienia informacji publicznej, a zatem nie miał podstaw do wydawania w tym przedmiocie decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Nie sposób bowiem utożsamiać nieudzielenia informacji z powodu braku jej posiadania z odmową jej udostępnienia. Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej przewidziana jest wyłącznie dla sytuacji, gdy informacja publiczna jest w dyspozycji podmiotu zobowiązanego, ale nie może być udzielona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej określonych w art. 5 u.d.i.p. (tj. ze względu na prywatność osoby fizycznej, tajemnicę przedsiębiorcy, ochronę informacji niejawnych czy innych tajemnic ustawowo chronionych), bądź ze względu na niespełnienie przez wnioskodawcę warunku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (niewykazanie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego). Tymczasem Prokurator Prokuratury Okręgowej wnioskowanych danych nie udostępnił, gdyż jak wskazał w odpowiedzi na skargę ich nie posiadał, zatem załatwienie wniosku mogło odbyć się tylko poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o powyższym. W orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli podmiot zobowiązany nie dysponuje informacją publiczną wskazaną w skierowanym do niego wniosku, by nie pozostawać w stanie bezczynności, winien w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powiadomić o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie, przy czym informacja taka nie wymaga formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt. I OSK 1644/09, dostępny w CBOSA). W konsekwencji w realiach niniejszej sprawy, nie można zarzucić podmiotowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej bezczynności w rozpoznaniu wniosku, skoro w terminie ustawowym odpowiedział na wniosek. Okoliczność, że udzielona skarżącemu odpowiedź na wniosek nie jest dla niego satysfakcjonująca, pozostaje bez wpływu na ocenę bezczynności. Sam fakt niezadowolenia wnioskodawcy ze sposobu załatwienia przez ten organ jego żądania nie daje podstaw do uznania, że organ nie wykonał czegoś do czego był zobowiązany, albo wykonał to pozostając w zwłoce czy bezczynności (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Gl 265/19, LEX nr 2774285 oraz z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt III SAB/Gl 101/20, LEX nr 3040725). Z bezczynnością organu mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W rozpoznawanej sprawie o zarzucanej organowi bezczynności nie może być mowy. Zainicjowana przez skarżącego przed organem sprawa w przewidzianym w przepisach prawa terminie została załatwiona w wymaganej przez prawo formie. Dlatego też podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 i 2 (zdanie drugie) oraz ust. 3, art. 6 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 1, art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 31 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 231 § 1 i 2 k.k. nie mogły zostać uwzględnione. Wobec powyższego złożoną skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.