III SAB/Gl 198/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Beata Machcińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r. A. G. (dalej również jako: "strona" lub "skarżący") za pośrednictwem platformy ePUAP zwrócił się do Prokuratury Rejonowej [...] w K. (dalej: organ) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.p.) poprzez: doręczenie wydruku z Prok-Sys zestawienia sygnatur akt postępowań prowadzonych lub nadzorowanych przez nw prokuratorów od 2020r. wraz ze sposobem zakończenia postępowań: -J. J. -J. S. - I. C. - B. M. Jednocześnie wniósł o wykaz w dowolnej formie, również z innymi informacjami, które generuje Prok-Sys, oczywiście po anonimizacji. Dodał, że ma to szczególne znaczenie dla obywateli, gdyż ww są podejrzewanymi w kilku postępowaniach karnych, a sprawy mają charakter rozwojowy. Pismem z dnia 23 kwietnia 2025 r. , Prokurator Rejonowy w odpowiedzi na ww. wniosek udzielił informacji poprzez przesłanie jako pliku PDF wydruku z Prok-Sys zestawienia sygnatur akt postępowań prowadzonych lub nadzorowanych przez prokuratora J. J., prokuratora J. S., prokuratora I. C., prokuratora B. M. od 2020 roku wraz ze sposobem zakończenia postępowań. W pozostałym zakresie poinformował skarżącego, że wniosek jest niejasny, co uniemożliwia jego rozpoznanie. W dniu 10 maja 2025 r. ( wpływ do tut. Prokuratury w dniu 12 maja 2025r.) skarżący złożył za pośrednictwem platformy ePUAP pismo cyt. "Wniosek, Nieudzielenie informacji publicznej oraz nie rozpoznanie skargi". W piśmie tym skarżący wniósł o przekazanie skargi z aktami do WSA w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał na udostępnienie skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2025 r. żądanych informacji z wydruku Prok-Sys dotyczących prokuratorów wymienionych we wniosku. Stwierdził, że w pozostałym zakresie wniosek jest niejasny. Organ wyjaśnił, że "Nie można uznać, że prawidłowy jest wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli wnioskodawca nie wskazuje konkretnej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie (...). Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane, nie jest bowiem określony zakres żądania" (uchwała NSA (7) z 9.12.2013 r., sygn. I OPS 7/13). "W ramach trybu udostępniania informacji publicznej niedopuszczalne jest domniemywanie woli wnioskodawcy i dowolna modyfikacja przez organ żądania wnioskodawcy zawartego we wniosku o udostępnienie konkretnej informacji publicznej" (wyrok WSA w Szczecinie z 3.11.2016 r., sygn. II SAB/Sz 112/16). Wniosek sformułowany przez skarżącego w powyższy sposób nie mógł być konwalidowany w trybie art. 64 § 2 k.p.a. "Mimo zatem, że wniosek składany w trybie u.d.i.p. nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym, to jednak minimalne wymogi odnośnie takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, pozwalające na określenie przedmiotu i zakresu żądania. Podmiot zobowiązany jest bowiem związany treścią wniosku i nie jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku. W tym zakresie nie stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., pozwalającego organowi na wezwanie strony do uzupełnienia braków podania, ponieważ przepisy k.p.a. w sprawach dostępu do informacji publicznej stosuje się jedynie do decyzji wydanych na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2889/12, CBOSA)." (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 marca 2020 r., sygn. II SAB/Go 201/19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów i przewlekłe prowadzenie postępowania. W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Ponadto sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Kierując się wspomnianym kryterium legalności, sądy administracyjne dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W tym miejscu wskazać należy, że o ile do spraw związanych z bezczynnością w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., to zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności takiej skargi nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (ponaglenie), a skargę taką można wnieść w każdym czasie (art. 53 § 2b P.p.s.a.). W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p."), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższych przepisów skarżący był podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. Z kolei, Prokurator Rejonowy jako organ władzy publicznej, był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Organ do którego wniesiono wniosek, powinien udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej, powinien udzielić pisemnej odpowiedzi wyjaśniającej, że nie jest w posiadaniu informacji. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Prokuratora Rejonowego w rozpoznaniu wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z 9 kwietnia 2025 r. W sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporne że podmiot, do którego zostało skierowane żądanie udostępnienia informacji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Skoro wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony 9 kwietnia (wpływ do organu 11 kwietnia 2025 r.) ustawowy 14 dniowy termin ustosunkowania się do wniosku upływał 25 kwietnia 2025 r. Organ udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego (elektronicznie) w dniu 23 kwietnia 2025 r., czyli w ustawowym terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W ocenie Sądu, Prokurator prawidłowo odpowiedział skarżącemu, że wniosek niejasny nie podlega rozpoznaniu oraz uzupełnieniu. Sąd w całości podziela stanowisko i argumentację organu. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do stwierdzenia bezczynności organu, wobec czego na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.