III SAB/Gl 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.N. na bezczynność Starostwa Powiatowego w Z. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę We wrześniu 2004 r. K. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Starostwa Powiatowego w Z. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę z [...] 2005 r. Starosta [...] poinformował, że po rozpoznaniu wniosku K. N. komisja scaleniowa pozostawiła granice nieruchomości w stanie faktycznego użytkowania na gruncie. Z kolei, te granice zatwierdzono decyzją z [...] r., od której nie wniesiono odwołania, co spowodowało, że stała się ona ostateczną [...] r. Wobec tego, wniesiona skarga jest nieuzasadniona – stwierdził na końcu organ administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast według art. 52 § 1 i 2, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak, między innymi zażalenie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem również na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne ( art. 58 §1 pkt 6, art. 58 §3 ). Należy podkreślić, że strona może wnieść skargę jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), skarżącej służyło zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 1. Skarżąca jednak nie wniosła takiego zażalenia. Niezależnie od tego należy podkreślić, że sprawa rozgraniczenia nieruchomości została zakończona wydaniem decyzji ostatecznej. Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.